When in Chicago....

Today our schedule left us some room to play. The morning activity was visiting South Lake Campus, one of the other campuses of CLC. However, there seemed to be a problem with Tina's car, and we couldn't make it. I will visit this campus next week. Our afternoon programme was also quite challenging though. Visiting Chicago. And since Tina has a studio in Chicago, we got to drop off our things, and went into the City.

First, we visited the Money Museum, which was ofcourse work related, as I recently started teaching Business Administration as well. We had to check in, just like at the airport, go through detection and all that. The Museum is housed in the building of the Federal Reserve Bank of Chicago, so I understand the precautions they take. And again, it was an all American guard  that let us enter the building. To me, they still look like people from a movie.



First we got kind of a lecture on economy, the tasks of the Federal Reserve Bank and how it relates to economy in general. It was interesting. Also Bernard Bernanke was mentioned, and according to the lecturer Bernanke had done a good job when in 2008 the crisis began. Otherwise they would have had a depression now, instead of recession. I know that not everybody shares this opinion. But that's too complicated for now...
I did have a discussion afterwards with the lecturer about the European Union, on how to deal with the euro and countries that are now facing heavy problems. We agreed on it that those are challenging and interesting times, and that there won't be an easy solution.

Our next visit was to the Chicago Art Institute. The building itself already is beautiful. There was a collection of Steve McQueen, contemporary art. Only members could get a preview of his exhibition, and since Tina is a member, we got to see it. His art form is movies. And though it had some nice elements, we couldn't figure out why this was art. We also saw many paintings, very enjoyable.

After a light meal, we went to Buddy Guy's Legends. Famous blues artist, and one of the things Chicago is known of, is it's blues. The first performer we saw, was acoustic. Before (or after?) each song he had a story to tell, but everytime when you'd expected him to tell what the story would lead to, he said "but let's not get into that now, you wanna hear me play." And he played very well.



After this performer ended his show, visitors who were still there had to pay for the main artist, which was Larry McCray and band. The next artist wasn't really playing blues, it was more like funky soul music, but it was nice. Just to find out at the end of their performance, that they were not the Larry M. band. Well, both Tina and I were very tired, so we decided not to wait for the Larry guy and go home. More days to come in Chicago, so save our energy. On our way out, there was The Guy, Buddy Guy, and you could have your own picture with Buddy. So we did. Good souvenir. Unfortunately, I do not know how to upload pictures in this weblog, but I do have proof that we are in a picture together, the three of us.

We got back to Tina's studio by bus, which again felt like a movie scene. I find the people in general very helpful, friendly, welcoming. But I probably mentioned that before... It feels good though, a bus driver who reminds you you wanted to get off, sometimes even opens the door for you after is had been opened and shut already. And of  course not everybody here is supposed to be equally nice, but let's just say then that I met just the right people.



Saturday morning now. While my colleagues in The Netherlands have their autumn holiday ("Huh, you have autumn holiday? What's it for?"  "Mmm, well, autumn I guess?"), I still have one week of work ahead of me. Of course, this is weekend, I got to sleep long this morning and now we're checking out what the next move in Chicago is gonna be. Because, when in Chicago, do as the Chicagoans do.

Dag 6 in Wisconsin NWTC

Dag 6

Om 9.00 staat mijn eerste afspraak weer gepland dus ik heb eindelijk wat tijd om voor 9.00 wat e-mails te beantwoorden en aan het blog te werken.

Sue Zittlow, een van de onderwijskundigen, praat mij bij over het “graduate follow up program” (alumnibeleid). De overheid verwacht van de colleges dat ze cijfers aanleveren waar de afgestudeerden gebleven zijn en dat het college navraag doet hoe de opleiding aansluit bij het werk wat ze doen. Een dergelijk onderzoek moet na 6 maanden en na 5 jaar na diplomering plaatsvinden. Het college wil deze cijfers ook graag hebben voor marketing doeleinden. Maar het is best lastig om de 75% respons na 6 maanden en 50% respons na 5 jaar te halen, zoals de overheid voorschrijft. Ze hebben hiervoor zelfs een call center van een high school ingezet en benzinepasjes met $50 verloot onder de respondenten, maar uiteindelijk hadden ze toch niet genoeg respondenten. Gelukkig leverde uiteindelijk toch geen probleem op. De gegevens worden samengevat in een folder en uitgebreid geanalyseerd om weer te gebruiken in de Quality Review Process conferenties zoals gisteren gehouden is.

Rond het middaguur werd ik meegevraagd om een vergadering van de onderwijskundigen over klantvriendelijkheid bij te wonen. Hierbij ging het om deze afdeling van onderwijskundigen en hoe ze nog klantvriendelijker konden worden naar klanten buiten de organisatie en de interne klanten. Bijzonder was het om te zien dat er ook een doventolk aanwezig was om te tolken voor één van de administratief medewerkers, die hierbij aanwezig was.  De tolk zat naast  me dus ik moet zeggen dat ik best afgeleid raakte van zo’n druk gebarende dame naast je.

Daarna heb ik kort een les bijgewoond van de opleiding hotel en restaurant management. Deze les was face-to-face en videoconferencing. Dus je hebt dan een groepje leerlingen in een klaslokaaltje op een groot televisiescherm en zo’n 20 man in de klas. Ik viel binnen op het moment dat hij net een opdracht voor groepswerk gaf en ik moest rond 2.00 weer bij mijn volgende afspraak zijn, dus ik heb er helaas niet zoveel van kunnen zien.

De laatste afspraak was met bibliothecaresse Kim. Ze hebben hier nog een hele uitgebreide bibliotheek en Kim doet ook onderzoek voor de curriculum afdeling van Anne. Er is op de website een soort ideeënbus (idea-exchange) en iedereen kan daar een idee achterlaten. Dat kan dus ook een idee van een docent of van de staf zijn om bijvoorbeeld een opleiding te starten. Kim onderzoekt dan of er markt voor is, of andere colleges dat al uitvoeren, wat het zou kosten om deze opleiding op te zetten en welke stappen daarvoor nog meer nodig zijn. Vervolgens wordt er door het management besloten of ze hiermee door willen gaan of niet. Interessant om zo’n onderzoeker te hebben die uit verschillende databases informatie bij elkaar kan brengen en een adviesrapport te schrijven. Als het door kan gaan dan gaat de afdeling van Anne er  verder mee aan de slag om het programma te ontwerpen.

Vanavond was er ook weer tijd voor een korte wandeling in de omgeving. Na het eten namen Anne en Don me mee naar de boerderij van Anne’s broer. Hij sleutelt in zijn vrije tijd aan flipperkasten en had er in de schuur een aantal staan die al klaar waren. (Achter stonden er nog zo’n 25 die nog gerepareerd moesten worden). Paul, de zoon des huizes, helpt hier sleutelen. Dus er moest uitgebreid geflipperd worden. Ik geloof dat het toch wel minstens 30 jaar geleden is dat ik een flipperkast heb aangeraakt dus erg goed was ik er niet in, maar Anne maakt dezelfde sprongen als Gerrit Zalm maken in de hitte van de strijd. De familie heeft in hun eigen kelder ook een heel entertainment center ingericht met flipperkast, jukebox, dartbord en grote packman machine. Er werd popcorn gemaakt in zo’n  officiële popcorn automaat zoals je in bioscopen ziet.

Dag 5 in Wisconsin NWTC

Vandaag is er een soort conferentie die door de onderwijskundigen Vicky en Sue wordt gefaciliteerd. Het onderwijsprogramma van “Machine Tool” en CNC worden tegen het licht gehouden. Voor deze opleiding en het beroep wat je daarna kunt uitoefenen, is veel meer vraag dan dat er aanbod van afgestudeerden is. Voor deze ochtend is een grote groep mensen uitgenodigd. Aanwezig zijn:

-          Directeur van de sectie (Dean)

-          teamcoordinator

-          Docenten

-          Studenten

-          Pas afgestudeerden

-          Werkgevers

Er worden vragen gesteld als: hoeveel afgestudeerden zullen jullie in de toekomst nodig hebben (nu-5 jaar)?  De antwoorden worden vergeleken met onderzoeksgegevens en trends worden bevestigd: veel werknemers in dit beroep zijn over 5 jaar waarschijnlijk met pensioen (gemiddelde leeftijd 57 jaar!) en er is veel bedrijvigheid in deze regio voor deze industrie, maar er komen maar weinig studenten naar de opleiding. Er wordt gekeken naar het opleidingsprogramma, wat de werkgevers daarin missen of weg zouden willen laten. De docenten beantwoorden de vraag of bepaalde aanpassingen in het curriculum mogelijk zijn. De directeur vertelt dat er een grote subsidie van 15 miljoen is binnengehaald om mensen, die hun baan zijn kwijt geraakt en omgeschoold willen worden te kunnen scholen in met name deze richting. Het is leuk om te zien dat ook de studenten en pas afgestudeerden fanatiek meedoen aan de discussie. Af en toe werd aan ons gevraagd hoe bij ons bepaalde zaken geregeld zijn. In de pauze hebben we gesproken met een paar werkgevers waarbi j onmiddellijk de visitekaartjes weer te voorschijn komen en uitnodigingen om toch ook vooral bij hen op het bedrijf te komen kijken. De werkgevers besteden hier dus een hele ochtend aan maar ze vinden het heel belangrijk want het voortbestaan van hun bedrijf hangt ervan af.

’s Middags had ik nog een nabespreking met de onderwijskundigen. Dit soort reviews van onderwijsprogramma’s wordt gedaan met alle onderwijsprogramma’s en dergelijke conferenties zijn één keer per maand. Op mijn vraag hoe de belangstelling van de werkgevers is als het gaat om een studierichting waarvoor de werkgevers meer dan genoeg personeel kunnen krijgen, moesten Vicky en Sue toegeven dat het veel moeilijker  is om de werkgevers om tafel te krijgen. In dergelijke gevallen heb je vaak alleen de studenten, afgestudeerden, docenten en staf om de tafel en gaat de directeur of teamleider langs op de bedrijven om het onderwijsprogramma door te spreken en te kijken wat ze missen. Een dergelijke grondige evaluatie van het onderwijsprogramma is misschien iets te ambitieus, maar ik denk wel dat je op die manier goed afgestemd blijft wat de vraag en aanbod betreft. Vooral het betrekken van zoveel onderzoeksgegevens over arbeidsmarkt en tevredenheidsonderzoeken vond ik interessant.

Aan het eind van de dag hadden we nog een gesprek met Quason Shaw. Hij is bezig met het opzetten van een centrum voor ondernemerschap dat zowel dienst doet voor de gemeenschap in Green Bay als voor het college. Er worden ondernemersideeën uitgewerkt en de startende ondernemers kunnen gebruik maken van ruimtes in het centrum om bijvoorbeeld klanten te ontvangen of te werken. Studenten kunnen daar dan ook stage gaan lopen. Ook zijn ze bezig met studentbedrijfjes als werkvorm op te zetten.  Ik heb  hem verteld wat op dit ogenblik op stapel staat bij ons ROC met het project ondernemendheid/ondernemerschap. Vooral de competentie ondernemendheid zonder dat je direct een onderneming gaat starten vond hij een interessant gegeven. Coert vertelde over de mini ondernemingen zoals dat op zijn ROC vorm wordt gegeven en dat de studenten dan het gehele traject van starten van de onderneming tot en met het ontbinden van de onderneming doorlopen. Quason vond de gedachte dat de student ook leert om de onderneming weer te beeindigen een leuk element om toe te voegen aan zijn programma.  Zo leren we over en weer van elkaar.

Na thuiskomst stond de familie klaar om een boswandeling te gaan maken.  Als je het Springendal gewend bent dan was dit een aardig ommetje maar niet heel bijzonder. In elk geval wel heerlijk om na vier dagen vooral binnenzitten eindelijk de benen te kunnen strekken.  ’s Avonds was het grote debat van Romney en Obama op t.v. Er wordt hier openlijk over politiek gepraat en ook de kinderen weten daarover goed mee te praten.

Dag 4 Wisconsin NWTC

Dag 4

Vanmorgen hadden we om 8.00 een overleg met Valerie en Vicky. Zij zijn beide onderwijskundigen en verantwoordelijk voor curriculum ontwerp.  Eerst wilden ze graag weten hoe ons onderwijssysteem in elkaar zit en aan welke kaders wij ons moeten houden. Vervolgens hebben zij uitgelegd welke course development standards zij hebben en waaraan een curriculum moet voldoen. Ze werken met en instructional design model waarbij gestart wordt met de competenties (the major skills).

Hier worden de curricula van A tot Z helemaal opgebouwd door de onderwijskundigen in samenwerking met de docenten. Ook vertelden ze dat “core abilities” een belangrijkere rol spelen. Dat heeft volgens mij nog het meeste weg van burgerschap in combinatie met algemene werkhouding.

Daarna was er een ontmoeting geregeld met Dean Steward van CTED (Corporate training and Economic Department). Dit is bedrijfstraining afdeling. Tijdens de vroege vergadering van maandag had hij al aangegeven dat ze net een “big fish” hadden binnengehaald want Veolia, het afvalverwerkingbedrijf dat door heel de USA en ook internationaal actief is, gaat alle online training voor hun medewerkers afnemen. Hier worden dus veel online en blended learning trainingen verzorgd voor allerlei bedrijven. Ze hebben al veel op de plank liggen maar er wordt ook veel maatwerk verzorgd. Op de campus zijn conference rooms voor grote groepen en ze huren ook vaak ruimten. Het vinden van goede freelance trainers is vaak wat lastig omdat de docenten van de reguliere opleidingen door de lessen die ze daar verzorgen, niet zo flexibel inzetbaar zijn.

Om 10.00 hebben we een kijkje kunnen nemen in een workshop, verzorgd door de onderwijskundigen, waar docenten bezig waren met het vullen van online onderdelen in Black Board. Een leuke mix van docenten:  één docent, die eigenlijk al met pensioen was, was bezig met een cursus “opzetten van een wijngaard en wijnmaken”. Een ander was bezig met biologische landbouw en weer een ander met een wiskundecurriculum online zetten. De onderwijskundigen hadden een vast format op BB gezet en de docenten vullen het met inhoud.

11.00 was de volgende meeting. Afdeling Talent Development houdt zich bezig met professionele ontwikkeling van de docenten. Docenten die hier binnenkomen, moeten verplicht 7 cursussen in de eerste drie jaar volgen. Dat kunnen cursussen zijn op gebied van gebruik van BB, video-conferencing of PowerPoint/prezi maar het kan ook een zomercursus zijn samen met reguliere studenten om bijvoorbeeld je wiskundekennis bij te schaven. Ze krijgen daar ook certificaten voor. Voor de zij-instromers zijn ze nu bezig om een soort BVE-cursus op te zetten. Na die drie jaar wil men nogmaals twee blokken van 3 jaar verplichte cursussen opzetten om de kennis op gebied van didactiek en gebruik van nieuwe media op peil te houden.

Na de lunch hebben we gesproken met Joe Draves. Dit was een korte meeting. Het ging vooral over hoe je leerlingen van de high school geinteresseerd kunt krijgen voor studies die niet zo tot de verbeelding spreken maar waar wel veel werk in is. NWTC heeft een grote bus/camper waar een mobiel lab in gebouwd is. Hiermee gaat men naar de high schools om leerlingen daar les te geven of te laten snuffelen aan technische vaardigheden. De high school heeft namelijk alle technische vakken uit het curriculum geschrapt dus ze komen er niet meer mee in aanraking en kiezen dan ook niet voor technische studies.  Een tip voor ons: laat op open dagen ook werkgevers aanwezig zijn om de toekomstige leerlingen te informeren over hoe het werk er in de toekomst voor hen uit kan zien.

Aan het eind van de dag hadden we een ontmoeting met Tim Yandila van Academic Advising. Dit is de afdeling waar aanmeldingen binnenkomen en waar studenten studieadvies kunnen krijgen. Hier worden tests afgenomen en programma’s uitgestippeld. Er wordt hier veel gewerkt met een mix van online modules, blended learning modules en face-to-face. Er wordt gekeken welke leerstijl een student heeft en welk programma het beste past bij de student.

Bij thuiskomst was er soep en broodjes gezond. Anne moest ’s avonds nog naar een vergadering op de high school van 18.00-20.30 om over hun studiepuntenprogramma en examinering te praten en ik mocht wat haar betreft weer mee, maar na zoveel vergaderingen vond ik het wel welletjes. De kinderen waren enthousiast want nu had ik in elk geval nog voor zonsondergang tijd om naar hun veestapel te kijken. Konijn en kippen moesten geaaid worden en de schapen werden naar mij toegedreven om ze te bekijken. De dochter wil de veestapel graag uitbreiden met nog een eendenvijver en een hond. Ze heeft de namen al bedacht. Nu haar ouders nog over de streep krijgen.

Crazy Thursday

Vandaag had ik een vol programma: 's morgens bezoek aan HIgh School Tech Campus. Een high school, met allemaal verschillende praktijkruimtes zoals wij op het ROC hebben. Verschil is dat deze ruimtes door verschillende high schools uit de omgeving gebruikt worden. Weinig leegstand dus in deze lokalen. Het zou een mogelijkheid kunnen zijn voor technische vmbo's om de kosten te drukken
(Omdat regelmatig wordt aangegeven dat het erg duur is om een Tech werkplaats te hebben).



Ik kreeg een rondleiding bij automotive,  waar auto's worden opgelapt, uitgedeukt en opnieuw gespoten. Erg leuk en het wordt erg professioneel aangepakt. Het komt het dichtst in de buurt van de stages die wij hebben. Helaas, als de auto's klaar zijn, worden ze vernietigd. Vanuit veiligheidsoogpunt is het niet toegestaan om auto's die bij een ernstig ongeluk betrokken zijn geweest, weer terug de weg op te sturen nadat ze zijn gerepareerd door de lln. Bij de afdeling Criminal Justice leek het alsof ik in n film zat, met de Instructor als stand up comedian. Daarna gaven deze lln nog een demonstratie boeven vangen, leuk!

1 van de lln  bij Criminal Justice moest voor Engels een interview doen met een niet-Amerikaan.  Ik kreeg o.a. vragen over de verschillen tussen Nl en US. Groot verschil blijf ik toch wel de hartelijkheid vinden die ik overal tegenkom. En ondanks dat die door Nl vaak als niet oprecht wordt gezien, ervaar ik het toch als heel erg welkom.



Omdat de lln na hun praktijkles weer teruggaan naar hun eigen high school, stonden de gele schoolbuses weer in rijen te wachten. Blijft toch ook iets uit de film.



Toen lunch in 1 van de lunchruimtes. Groot verschil met Nl, ik moet mn koffie kopen!!! Dat is bij ons toch anders geregeld. Maar het weegt uiteraard niet op tegen alle voordelen van hier zijn!

Mn volgende afspraak was  samen met Petra met Adriane Hutchinson van Academic Support Services, hoewel ze liever een andere naam zag omdat alles hier wordt afgekort. Het was een algemeen gesprek over de wzh van de afdeling, namelijk het faciliteren van inhaaltoetsen, een tutorsysteem voor lln met een achterstand. We leerden dat er niet echt een systeem is dat spijbelaars aanpakt, je komt pas in de problemen met spijbelen als je ook betrokken bent bij criminele activiteiten.
Dit is niet helemaal CLC gerelateerd, omdat hier een groot deel van het onderwijs gericht is op volwassenen die naast hun baan een opleiding volgen, of gaten in hun kennis willen bijspijkeren.

Mn laatste activitei van de dag was echt mn Big Event: aan een klas toekomstige docenten Engels iets vertellen over Nl, ons onderwijssysteem en hoe je in Nl docent wordt.
Ik had 40 min ingepland gekregen, maar er waren zooooo veel vragen . Ik moest wel iets vertellen over ijs en schaatsen en de Elfstedentocht, en daar stond ik vragen te beantwoorden over climate change! Maar ze waren erg geïnteresseerd, sommigen kenden ook de high lights van Amsterdam, drugs en red light district, maar ik kon toch het bruggetje maken naar ons onderwijssysteem.

Wat erg gewaardeerd wordt aan ons systeem, is de mogelijkheid om op te stromen. Ik heb niets verteld over het afstromen dat op middelbare scholen gebeurt, maar we hebben idd een systeem waarbij je uiteindelijk je mogelijkheden kunt benutten. Tijdens de les, die regelmatig in n prettige discussie ontaardde, ontdekte ik ook dat vocational training, ons MBO, in Amerika vaak wordt ondergewaardeerd. Iedereen moet naar College of University, terwijl niet iedereen daar geschikt voor is, net als bij ons. Maar een vak leren heeft hier ongeveer dezelfde status als bij ons. Ik blijf me daarover verbazen, in beide systemen.

Ik kwam ook nog even kort aan "Hoe word je docent Engels?"  Het was erg leuk om te doen, leuke feedback, goede interactie met de groep. De lln doen nu een toets, ik werk even bij en zometeen nog dinner met een collega docent van CLC.

Morgen een rustiger programma, met een bezoek aan een andere campus van CLC en het money museum in Chicago. More to look forward to!

Short summary in English:

Today I had many activities. My first was visiting High School Tech Campus. At this campus, there are real life situations where the students can learn hands on skills. I visited nursing class which was very nice. Many girls and few boys (as in the Netherlands, children often choose traditional careers) were working in their workbooks, like their counterparts in the Netherlands should be, but probably wouldn't be doing as well as they do here.
We got a tour from Jake in the automotive division, telling me all about brakes that may be better, but more difficult to repair and therefor not often used anymore. We also visited the Criminal Justice division. All those students already wearing professional outfits (well, a shirt with their name and department embroidered on it), to give them a feel unity and professionality. There were two instructors, the female instructor was Frysian.
This division was also very active physically. The kids get to run, chase after each other and the instructors put up some show. Like stand up comedians. I really enjoyed it.
Way too soon the visit was over.

Tina and I had lunch in one of the building's cafeteria rooms. Here I get to buy my coffee, that's a difference. If one of you would join the Exchange, be welcome, and in my division coffee is for free.... :-)

Early in the afternoon Petra and I had a meeting with Adriane Hutchinson of the Academic Support Services, which name she doesn't like too much because all names go by their abbreviations, which in this case is.... Adriane told us about the facilities they offer to students, tutoring, possibility to take tests at a later point in time if they didn't got there the first time. We had a very nice talk.

My main event this day was my lesson to some students who in fact want to be English teachers, my future colleagues so to speak. I had prepared for this of course, and I was looking forward to it. For me it's a great opportunity to speak so much English. Only sometimes when I'm texting in Dutch, I talk Dutch, but other than that my thoughts are already in English. So, those students thouhgt they had a good night, different lesson, but in fact I think I got most out of it. Anyway...

I started my lesson with a short presentation of the Netherlands, which they already enjoyed very much. I also talked about skating, since it's something I really like and is quite Dutch. I showed a Youtube clip of De hel van 63, and they liked it so much!! I really was having a great time.
After that we talked little about Dutch policy on drugs and prostitution, which is quite liberal. Again, I don't know which is best, strict policy or liberal, but, we had to move on to our next subject, the Dutch educational system.

Although quite complicated, compared to the flexible system in the US, they do seem to like our system. In the US, as in the Netherlands, learning a trade is looked down upon by parents and society in general, but, it's what most people end up doing, so why try to get everyone to go to college or university. They were very interested in our system, during the whole class there were many questions, there was discussion, it was a great experience for me. After that, the students got to do a test and I got to write my blog.

After the lesson Joyce Gatto took me out for dinner, which was very nice of her. We had a great meal, so thank you Joyce.

Dag 3 Wisconsin NWTC

De dagen beginnen hier vroeg! Anne moest eerst de kinderen naar school brengen. Die hadden om 7.00 uur al voorschoolse activiteiten zoals Jazz band en gymnastiek. Moet je in Nederland niet mee aankomen, denk ik. Dus om 6.35 in de auto en off we go. Haar eerste meeting was al om 7.20 met alle hoofden en de vice president.  Daarna heb ik een tele-conferencing les bijgewoond. Je ziet dan drie televisieschermen met elk een paar studenten in een leslokaal in een leslokaal waar ook zo’n 15 studenten de les gewoon bijwonen. De docent is behalve instructeur ook knoppenpiloot om ook de studenten op afstand te betrekken bij de les. Een hele opgave. Het kwam op mij wat rommelig over maar dat is wellicht onvermijdelijk.  

Het volgende was een meeting met de president en vice president van dit college. Dit is meer een formeel gesprek hoewel ze uitgebreid de tijd voor ons namen (ons = Coert van de Maagdenberg van het Zoomvliet college uit Breda en ik). Ze wilden van alles weten over het Nederlandse onderwijssysteem. Zoals ik al dacht werken ze hier alleen met het hoogste niveau dat vergelijkbaar is met MBO niveau 4-5 (AD) en niet met niveau 1-3. Het technical diploma lijkt nog het meest op niveau 3 en duurt drie semesters. De AD duurt vier semesters.

Na het uitwisselen van cadeaus was het tijd voor een volgende les om bij te wonen. Coert had met zijn matchingspartner afgesproken dat hij een presentatie zou geven over Nederland, het Nederlandse onderwijssysteem en over de economische crisis in Europa. De groep was een zeer gemêleerd gezelschap van jonge en al wat oudere studenten uit heel veel verschillende landen.  Coert is zelf sectormanager met 50 docenten in zijn vier teams en is daarvoor economiedocent geweest. Dus ik kon lekker onderuit zitten. De studenten waren echt heel geïnteresseerd en stelden enorm veel vragen. Ook over ons zorgsysteem en hoeveel belasting wij betalen enz. Coert maakte daarbij een pittige opmerking waarvan ik even dacht: oeps!! Hij zei: if we have a jar of cookies we think: how can we share the cookies. If an Amerikan has a jar of cookies, he thinks: how can a get more cookies? Er werd niet echt op gereageerd en ik zei het later nogmaals tegen mijn host en ze zei dat Coert gelijk had (although we don’t like it to hear it, he’s right).

Anne maakt lange dagen want hoewel we om 7.20 al bij de eerste vergadering aanwezig waren, gingen we pas tegen 18.00 naar huis. Gelukkig heeft ze een goede kok thuis want het eten stond al voor ons klaar. Geen pizza’s of fast food in dit huis maar groenten uit eigen tuin.

Aankomst in Wisconsin

Mijn bijdragen zijn enigszins vertraagd omdat ik niet op de weblog kon komen. Met hulp van Willem is het toch nog gelukt.

Dag 1 en 2

Op zaterdag ben ik om 10.50 vertrokken richting Detroit en daarna naar Green Bay Wisconsin. De vliegreis verliep prima al had de man naast mij gehoopt op een lege stoel naast hem.

In Detroit had ik nog een appeltje in mijn see-buy-fly tasje zitten dus bij de toiletten maar gauw weggegooid. Zonde! Maar het luchtje van de appel zat blijkbaar nog steeds aan te tas want de appeltjes beagle, die langs de bagage werd geleid door de douane, pikte mijn tas er feilloos uit. Ik kreeg een grote groene kras op mijn immigratiepapiertje en moest mijn bagage extra laten scannen bij agriculture control. De beagle kreeg er echter geen genoeg van want zodra ze mijn gele tasje weer zag ging ze er weer naast zitten. Levert ten slotte weer een hondensnoepje op dus geef haar is ongelijk.  De douanier moest op een gegeven moment de hond met grote bogen om mij heen leiden want ze had geen interesse meer in welke tas dan ook. De mijne was ten slotte succes verzekerd.

Anne stond in Geen Bay op mij te wachten en vroeg of ik aansluitend mee wilde naar een pot lock dinner van de 4H-club. Dat is een soort van scouting achtige beweging om kinderen bewust te maken van gezonde levensstijl en verantwoordelijkheid richting de gemeenschap en de natuur om je heen. Daar werd ik verder geïntroduceerd bij haar familie en bevriende stellen.  En natuurlijk ook meteen  voor de grote groep staan, vertellen wat je komt doen en waar Nederland ook alweer ligt, enz.  Een oudere man met  Nederlandse naam zei: If you ain’t Dutch you ain’t much.

Tegen 20.00 (03.00 Nederlandse tijd) vond ik het echter wel voldoende voor die eerste dag  en heb 13 uur geslapen. Zondags regende het pijpenstelen. De familie was ’s ochtends naar de kerk zodat ik een hele relaxte ochtend alleen had. We hadden willen wandelen maar het bleef die dag onophoudelijk regenen. Dus die dag hebben we verder niet zoveel gedaan. Op tijd naar bed helpt niet echt want ik was tegen 02.00 klaar wakker en klaar voor actie.

Begin van de reis

Het lijkt of m'n eerste verslag niet is doorgekomen, wat jammer is. Dus even een korte samenvatting.

De reis ging goed, lekker geslapen, Intouchables nog een keer gekeken maar hij blijft leuk. En de dansscene blijft favoriet! Lange rij op het vliegveld om langs de douane te gaan. Ik was de laatste die z'n koffer kwam halen, maar dan staat ie ook wel klaar! Elk nadeel heeft z'n voordeel. Ik mocht ook nog langs de speciale rij, omdat ik bloembollen had meegenomen. Ik had er natuurlijk over kunnen liegen, maar met zo'n grote bloembollen tas zou ik er toch wel uitgeplukt zijn. Maar ik had ook het certificaat, geen probleem dus.

Ik werd opgehaald door mijn gastvrouw Tina Ye. Ze vertelde me dat ik niet voor 9u naar bed mocht. Pfff, natuurlijk niet! Maar het werd nog lastiger dan ik had gedacht. Boodschappen gedaan, gekookt (we eten heel veel salade, heerlijk!) en toen ik voelde dat m'n ogen echt dicht vielen, en eigenlijk niets het meer deed, ben ik naar bed gegaan. 9.30 pm. Het was gelukt!

Op zondag zijn we naar Milwaukee geweest, Third Ward. Een oude industriewijk, die is getransformeerd tot woon/winkelwijk. Erg mooi. Daarna Milwaukee museum, ook erg mooi. Het gebouw is in de vorm van een schip, dat sluit bij harde wind of slecht weer. De zeilen van het "schip"  waren inderdaad gestreken... Ook nog een outlet bezocht, maar ik ben niet zo goed in dat shopping ding.







Maandag had ik een aardig programma. Eerst een gesprek met de Associate Dean, die eigenlijk een zelfde functie heeft als bij ons de coordinator. We hebben het gehad over evalueren van docenten, wat hier al helemaal geimplementeerd is terwijl het bij ons nog niet eens in de kinderschoenen staat. Wel erg waardevol overigens. Niet alleen de feedback die je krijgt over je eigen lesgeven, maar ook schept het duidelijkheid naar lln. Als de Dean weet waarom je bepaalde zaken aanpakt zoals je doet, wordt zijn gesprek met de students ook gemakkelijker. Omdat hij de mening van de docent richting student kan verwoorden, zonder al te veel heen-en-weer gepraat. Interesting.

Daarna mocht ik naar Conversation Cafe. Op dit College zijn veel anders-sprekenden die volwassenenonderwijs krijgen. Ik ben niet genoeg bekend met onze afdeling volwassenen educatie, en het gaat minder ver dan inburgeren, maar het heeft volgens mij overeenkomsten. Bij Conversation Cafe komen mensen van verschillende achtergronden en vooral ook met verschillende taalniveaus bij elkaar om hun Engels te oefenen, in een informele setting. Ook hier werd ik weer erg warm welkom geheten. Ook dat is een groot verschil met Nederland. Er wordt gezegd dat het niet helemaal oprecht is. M'n oordeel daarover schort ik nog even op,  maar het voelt erg goed.

Bij Conversation Cafe praten de lln volgens gestructureerde vragenlijsten met elkaar. Het was erg gezellig, en iedereen doet z'n best om wat te zeggen. Aan het eind werden nog even alle nationaliteiten opgenoemd, dat waren er 26, en ze werden allemaal toegejuicht. Ook de landen waar de VS lastige betrekkingen mee heeft, zoals Irak en Iran.

Vervolgens een lunch met de afdeling Engels als tweede taal en Volwassenenonderwijs.

Dinsdag had ik een kort dagje. Ik zat in een klas waar de lln van opnieuw veel verschillende achtergronden Engels krijgen. Het was de bedoeling dat ik alleen zou observeren, maar de docent vroeg of ik kort iets wilde vertellen over Nederland en het Nl onderwijssysteem. Omdat ik dat later in de week nog een keer moet doen, besloot ik dat ik deze oefening goed zou kunnen gebruiken.

De les begon met Puns, dat zijn woordgrapjes. Ze waren erg leuk. Ik denk eigenlijk dat de lln ze van internet hadden, omdat ze nog behoorlijk moeite hadden met Engels maar met Puns van goed niveau kwamen. 1 voorbeeld:

Your pace is familiar but I don't seem to remember your mane.

Daarna was het mijn beurt voor de presentatie, was erg leuk om te doen. En uiteraard kende men de tulpen!


Short English version:

My trip went well. I got to sleep a lot on the plane, watched a movie (Intouchables, that's French, my favorite scene is still the dance in it). At O'Hara airport I was to clear in my goods, which were tulip bulbs. But I choose the ones with the certificate, so no problems there. I did get through customs as the last person of that plane, which was good: somebody already got my suitcase off the conveyor so I didn't have to do the heavy work. We have this Dutch saying, every disadvantage carries an advantage with it.

Tina and I met, for the first time after all our emailing, which was very nice. She told me I couldn't get to sleep before nine. Of course I wouldn't.... Little did I know, it was hard to stay awake but I managed. Tina is into healthy food, they did a great match. We had salmon and salad for dinner, the first of many salads but I really like that.

On Sunday we got out to Milwaukee. First we visited Third Ward, which is a very beautifull neighbourhood. We went to a Chinese antiques shop/gallery, very nice. After that we visited the Milwaukee Museum, which those reading in English probably know better than I do. I love the way they built it like a ship.

Our third activity was Oktoberfest. It seems there have landed many Germans in this area, and Oktoberfest can be very cosy and cheerful. This however was in a remote part of town, all those people in an old school, showing of their crafstwork. They probably enjoyed their German gathering, to us it was a little disappointing. I had expected a place you could freely walk around, outside, not in classrooms but anyway, we had a good day.

Monday I had a talk with the Associate Dean, who has a function comparable with our coordinator. It was a great talk, about evaluating systems. When we got to how do you make children make non traditional career choices, we were already out of time.
After that, I went to Conversation Cafe. Here, non-native speakers get a chance to speak English for practice. Sometimes to prepare for further education, but sometimes just to learn the language. After that, the division of Adult education and ESL took me out for lunch, Thai food, nice!

The President part 2 (Petra)

Lunch met Dr Weber (in het wit)

Zoals je in het vorige verslag al las van Karin, heb ik ook de president en vice president van College of Lake County ontmoet. En heb ik al het harde werk gedaan om te vertellen over het school systeem in Nederland en hoe verschillend dit is ten opzichte van het school systeem hier in Amerika.

De leerlingen die hier zitten hebben high school gedaan en daarna gaan ze naar een universiteit of college het is zelfs mogelijk om bepaalde lessen te volgen op een college en daarna door te gaan naar een universiteit. De meeste leerlingen op een college zijn 18+.

Ze hebben geen vast systeem dus de leerlingen kiesen hun lessen uit. Sommige leerlingen zitten maar 1 semester hier en anderen een jaar maar de meeste studenten maken hun opleiding niet geheel af.
Wanneer ze een opleiding doen voor kinderopvang zijn ze twee jaar aan de studie.

Verder wat heel verschillend is zijn de fulltime en parttime studenten.. deze volgende dezelfde lessen en zitten bij elkaar dus soms in de klas. Iets om mee te nemen naar Nederland. Zo kunnen onze BBL leerlingen hun praktijk ervaring delen met de leerlingen van de BOL.

Echt een stage kennen ze hier niet, dus werkervaring doen ze niet echt op tijdens hun opleiding.

Voor de rest is het systeem van lessen geven ook wat anders dan bij ons. En de verhoudingen wie waar de baas over is. Kathryn is namelijk ass Dean van Social Work, maar onder social work vallen 15 opleiding!! Zij neemt vooral de BBL (parttime) studenten op zich en haar baas Jeff, Dean Social Work hij neemt vooral de BOL studenten (fulltime) op zich! Daarnaast hebben ze twee secretaresse.
Dat is dus heel wat anders dan coördinator zijn van 1 opleiding!   

Milwaukee

Verder hebben de studenten hier niet iemand als een SLB-er die de leerlingen in de gaten houden. Het kan dus ook zo zijn dat sommige studenten niet komen opdagen en ze dus niet weten waar ze zijn of dat ze gestopt zijn. Misschien hebben ze daarom ook wel zo veel uitval van studenten, omdat niemand echt op ze let. Het systeem wat wij hanteren is meer een high school systeem is mij verteld!

Lake Geneva

Natuurlijk gister ook nog wat leuke dingen gedaan zoals Lake Geneva bezocht en Milwaukee.

Huis Kathryn

En hier verblijf ik trouwens in Trevor WI.

Groetjes vanuit College of Lake County, Grayslake IL.

Meeting the President

Niet THE Barack Obama natuurlijk, maar the President of CLC, Dr Weber. Ik had natuurlijk weer het Nederlandse onderwijssysteem voorbereid, maar.... Ik had mazzel. Voordat ik met Dr Weber in gesprek ging, had hij al met collega Petra Stapelberg gesproken. Dus voor mij bleef het "leuke"  deel over. Nederland, schaatsen, coffeeshops. Hij vond dat ik Tina daar maar mee naar toe moest nemen. Niet helemaal waar ik normaal rondhang, maar voor een gast doe je alles.

We belandden bij nationale en internationale politiek, de burgemeester van New York, corrupte senatoren en: Barack Obama. Dr Weber liet een foto zien van hem samen met Obama, uit de tijd dat de laatste nog senator was. Dus, mijn lijntje naar Obama is maar 2 handdrukken weg... 

We hebben het ook gehad over onderwijs. Als achtergrond eerst het volgende. De lln die hier binnenkomen, zijn ouder. Minimaal 18. Ze hebben high school achter de rug, en hebben op college een erg vrije keus in de lessen of courses die ze willen volgen. Waar een leerling bij ons binnenkomt, en wij al weten wat hij de komende vier jaar gaat doen, hier plak je de lessen aan elkaar waarvan jij vindt dat ze je verder gaan helpen. 

Het is dus geen systeem waarbij je 4 jaar lang op 1 afdeling zit. Dat is waarschijnlijk 1 van de redenen waarom er geen stages zijn zoals wij ze in het beroepsonderwijs kennen. Dr Weber vertelde dat er eigenlijk weinig relatie is met de plaatselijke arbeidsmarkt. Er is een tekort aan CNC-specialisten, maar die informatie komt via andere kanalen binnen dan bij ons het geval zou zijn. Dr Weber vond ons systeem van stages en contact met de arbeidsmarkt iets waar zij aan zouden kunnen werken. 

Ik vertelde dat ik het flexibele systeem erg interessant vind. Dr Weber vertelde dat het een erfenis was uit de jaren 60, en dat hier juist geexperimenteerd wordt met strakker omlijnde opleidingen zoals wij ze kennen. Maar daar was tot nu toe weinig belangstelling voor. 

Gesprek was erg leuk, daarna welkomstlunch met medewerkers van de internationale afdeling, de mensen die deze exchange programmes mogelijk maken. Na de lunch, dat is nu, aan het werk met m'n les van morgen. Veel zin in.

IN ENGLISH

Not THE President of course, but Dr Weber from CLC Illinois. I was very well prepared to talk about the Dutch educational system, but Petra had already done that, so I got to do the fun part. We talked about The Netherlands, our liberal policy regarding soft drugs, politics. In fact, Dr Weber has met Barack Obama, when he was still a senator. So, that puts me just two handshakes away from THE President...

We did talk about education. Dr Weber likes our system, with its structure, where I think that our system can do with some more flexibility. He was very impressed with our system of regular internships, where students already have to work in company. This does prepare them for a real life job, and it assures our relation with the local employers. Not that we teach exactly what the employers would like, but that's something we're working on, whereas Dr Weber told me that here the first thing to do is to get a relation with the local employers.

I really enjoyed our conversation. Then there was lunch with dr Weber and some poeple from the Exchange Office. Or department. Or division? Anyway, Dr Weber was very entertaining again, told us stories about how Illinois governors seem to have a habit of going to prison. That's why we have bureaucracy. It may not always work, but at least it should keep you out off jail. 

Aaahhh, ik kan weer op m'n weblog.
Dinsdag, tweede dag op het werk.

Ik zou een les bezoeken, reading class van studenten die op Lake County zijn om Engels te leren als voorbereiding op een andere opleiding. Het is een zeer internationale groep, vandaar dat ze eerst thuis moeten raken in het Engels. Het begon met Puns, Engelse woordspelletjes. Ik kende dat niet, maar erg leuk. Een voorbeeld:

Your pace is familiar, but I don't seem to remember your mane.

Al aan het begin van de les word ik uitgenodigd om iets over Nederland te vertellen. Dit had ik niet verwacht, het zou observeren zijn, maar natuurlijk wil ik dat. Great opportunity! Dus nadat de puns besproken zijn, en de docente heel duidelijk met de lln het schema van de komende weken heeft doorgenomen, mag ik.

De foto's (m'n bewijs!) moeten nog even wachten, maar ik heb verteld over Nederland in het algemeen. Ondanks de wereldwijde achtergrond van de lln, kenden ze tulpen en Amsterdam, en wisten sommigen iets over ons liberale beleid tov drugs. We kwamen er niet uit of het nou goed of slecht was, onze gedooghouding. Maar het was leuk dat ze meededen.



Vervolgens iets verteld over ons onderwijssysteem. Wat opvalt, voor de Amerikanen dan, is dat wij zoveel niveaus hebben. Zowel in middelbaar onderwijs, als in MBO.
De school die ik bezoek is wel anders dan ons ROC. Waar de lln bij ons gewoon een programma moeten volgen, is het op de afdeling waar ik werk normaal om de cursussen te volgen die aansluiten bij je interesse/behoefte. Erg leuk om te zien.

Verder had ik niet zo'n drukke dag op dinsdag, we mochten Lake Geneva bezoeken. Erg mooi.





's Avonds had Tina een vriend op bezoek, en hebben we samen gekookt. Dus mocht ik weer m'n honing-mosterd dressing voor de salade maken (it's international now!!), en heb ik mosselen gekookt. Dat is altijd al spannend, maar helemaal als je in het buitenland bent. Maar heel goed opgelet. De mosselen die voor het koken open waren weggegooid, en de mosselen die na koken dicht bleven.



Tina en ik zijn nog helemaal fit, ik hoop dat Andreas zich net zo goed voelt. Nouja, we hadden ook slagroom die over datum was. Als we ziek waren, kon het alles zijn....

Ik moet rennen. Zometeen ontmoet ik de president, zal het boek overhandigen en na de lunch zal ik m'n presentatie van morgen voorbereiden, zodat het ROC er goed op staat



IN ENGLISH

I'm not so good at this blogging thing. I posted something, lost access but I'm back.
Tuesday, my second day at CLC.

I was supposed to visit a class, Cindy Doyle-Roland's. It was an English Advanced Learning class. She started by reading the puns the students had emailed her. I didn't know the word "pun", but it was very entertaining. Only one example of many good ones:

"Your pace is familiar, but I don't seem to remember your mane."

Cindy was very clear in explaining the students what she expected them to do. Her lesson was very organized and had a positive atmosphere. At the beginning of her lesson, Cindy had asked me to do a short presentaton of the Netherlands. I had not prepared for this, but later this week I'm to do a presentation in Joyce Gatto's class. So I'd better take this opportunity to practice.

This group consists of students from many countries. They are in this class to learn English and some reading and writing skills, in order to prepare for further education. Some of them knew the Netherlands, and had even heard about the Dutch liberal policy on soft drugs and prostitution. And the tulips, of course. I tell the students that the Netherlands are also very well known because of the cheese, and that I knew that there was a joke on Wisconsin cheese. Cindy explained to me that people from Wisconsin are often called Cheese heads. Which is funny, I'll explain. In Wisconsin there are many people with German ancestors.

We, as Dutch, are often referred to as Cheese heads by.... The Germans. So I tend to believe that they're being called Cheese heads is kind of pay back. I must add to this that our countries (Germany and the Netherlands) get along very well nowadays. :-)

I also told them about our educational system. What will keep coming up these weeks, is our system with many levels, possibilities to move on, but we don't have the flexibility the US system has. Here, someone will pick courses, and hopefully will graduate with a consistent program. In the Netherlands, if someone chooses our division, I can tell him or her what he will be doing for the next four years. Of course there are alterations, we do keep up, but the program is very structured.

Other than this, there were no academic activities today. Which was nice, still trying to keep up with the 7 hour time difference. We got to visit Lake Geneva, on a beautiful day. It's off season now, but I got a good picture of what this place would look like in summer.  I like all seasons, but I can never make up my mind which one I like best, autumn or winter. Lucky me, I got to see some great autumn landscapes. Colorful trees, there was a lot of wind and we had a great walk. We also visited some shops, but I'm not so good at this shopping thing. Yet.

Tina had a friend over for dinner. Since Tina is Chinese, he had expected a real Chinese meal, but we made him mussels, like we would eat them in the Netherlands. Cooked in wine and herbs. We had a great meal, this was a good ending of a great day.

I have to run now, meet the President and prepare my Thursday class.

15 en 16 oktober

15 oktober:

Om 9.00 uur een Meet & Greet met koffie; de Nederlandse gasten met hun Matchpartner. We hebben elkaar de eerste verhalen kunnen vertellen van de belevenissen zondag. Hele verschillende verhalen van bezoeken van een kerk (als een concert) tot de eerste spijkerbroeken gekocht. Het blijkt dat alle Matchpartners heel erg hun best doen om ons hier thuis te voelen.

Inmiddels wel zo ongeveer aan 50 mensen voorgesteld en zelfs een speciale receptie gehad met een enorme door studenten gebakken taart met logo en een welkom met onze namen, super.

De lunch heb ik samen met Mary Jean kunnen nuttigen in een heerlijk zonnetje. Voor de lunch hebben we de keuze van warme maaltijden tot salades. Buiten werd er gedanst en volop Salsamuziek.

In de middag een rondleiding gehad van een studente. Het college's is van alle gemakken voorzien. De meeste studenten verblijven hier de hele dag van 9.00 - 22.00 uur. Ze volgen opleiding, eten, ontmoeten vrienden doen allerlei sporten alles op de campus. Opvallend is de vriendelijkheid van al het personeel. De studenten worden overal begeleid, heel gestructureerd. De ruimtes zijn prettig ingedeeld. Studenten kunnen zich inschrijven voor verschillende workshops van planten verpoten tot eten koken; hoe om te gaan met je geld. Er is een speciaal programma ontwikkeld: 2 go Max (het maximale uit jezelf halen). Tijdens de rondleiding hebben we o.a. gezien; de creatieve ruimtes; healthcare; hospitality. Heel veel studentenruimtes waar ze terecht kunnen met vragen. Studenten krijgen de mogelijk zich in te schrijven voor concerten sportevementen etc. tegen gereduceerde prijzen.

Thuisgekomen heerlijk buiten gegeten, wat nagepraat en vroeg naar bed, want om 6 uur gaat de wekker.

16 oktober:

Vanochtend de eerste kennismaking op mijn vakgebied; opleiding voor Management Assistentes. Les bijgewoond uitleg Word. Interessant te zien op welke manier er les wordt gegeven. Ook deze lesruimte is heel plezierig; ruimte plekken en een breed lokaal met niet al te veel studenten. Ik heb een aantal mailadressen gekregen om ervaringen uit te wisselen met onze studenten, zodat zij de taal beter kunnen leren en ook de cultuurverschillen. De faciliteiten in het lokaal zijn prima; er staan goede bureaustoelen voor iedere student; er wordt gewerkt met concepthouders; beamer is standaard en wordt gebruikt voor uitleg. De leerlingen moeten testen doen om verder te kunnen. Vanochtend de gelegenheid gehad om mijn presentatie aan een groep studenten te laten zien. Morgen krijg ik de gelegenheid om aan een grote groep studenten de presentatie te laten zien en ga dan langere tijd lessen bijwonen die overeenkomen met mijn vakgebied. Er is een simulatieruimte; de meeste studenten gaan niet op stage; alleen het allerhoogste niveau.

Vanmiddag een Workshop gevolgd: planten verpoten; de begeleiding werd gedaan door studenten. Het is tevens een van de onderdelen van 2goMax.

College of Lake County, IL (Petra)

Dag 1, 2 & 3

Zaterdag aangekomen op Chicago Airport... na wat vinger afdrukken en vragen wat ik hier kwam doen mocht ik de koffers ophalen. Uiteindelijk bij de uitgang aangekomen stonden veel mensen te wachten met naambordje, gelukkig had Kathryn mijn uitwisselingspartner mij al snel gevonden en na z'n 60 minuten rijden kwamen we aan in Trevor, WI.
Een prachtig huis met erg veel ruimte er om heen, ik heb de beschikking over een mooie kamer met badkamer. Het in slaap komen ging makkelijk na 20 uur wakker te zijn geweest, maar helaas was ik rond 3 uur al weer wakker (10 uur Nederlandse tijd) denk dat ik toch een beetje last heb van een jetlag.

Zondag mee geweest naar de supermarkt, een kleine (net zo groot als in ons kleine dorpje Borne) om wat boodschappen te doen voor het eten die avond. Er kwamen wat vrienden en buren langs om mij te ontmoeten en gezamenlijk hebben wat gegeten. Tegen 19:00 moest er natuurlijk football worden gekeken wat de Packerts speelden. Daarna ook mijn kadotjes voor de familie uitgedeeld, de pepernoten en chocolade letters vielen erg in de smaak alleen de dropjes waren minder in trek.

Stephanie & Jeff

Maandag voor het eerst richting College of Lake County, Kathryn gaf mij een rondleiding in de school. (Denk dat het te vergelijken is met het ROC van Twente, Hengelo) Daarna kennisgemaakt met de hoofd Dean Jeff (vergelijkbaar met onze coördinator) Vooral over de schoolsystemen in Nederland en Amerika gepraat met hem en er zijn erg veel verschillen!! Kathryn is ass dean (coördinator) en heeft vooral de parttime studenten (BBL) onder zich en samen met haar collega Stephanie en Jeff zijn we gaan lunchen. Ik dacht natuurlijk dat we ergens gingen eten in de school... Maar nee hoor gewoon 30 min rijden en we eindigden in een steak house.. (voor een lunch best zwaar).

Lunch

Toen we terug kwam nog even mijn schema doorgenomen. Volgende week ga ik lesgeven aan 3 klassen van 50, 25 en 50 studenten. De studenten zijn hier wat ouder dan in Nederland op het MBO, zo rond de 25. Ben heel erg benieuwd hoe dat gaat worden.

Tot nu toe was het relaxt maar na het schema net te hebben doorgenomen wordt het nog erg pittig. In week twee moet ik ook nog 2x verhuizen, Kathryn gaat met haar dochter naar Ohio, ze rijd paard op een hoog niveau dus dan blijf ik overnachten bij Jose een collega van Kathryn en na twee nachtjes ga ik weer terug.

Ik wens alle andere collega's heel veel plezier en fun de aankomende twee weken.
Greetz,

from Grayslake, IL

Dag 1 en 2

Zaterdag 13 oktober vertrokken vanaf Amsterdam naar Minneapolis, een vlucht van 9 uur, vervolgens naar Kansas City, 1 1/2 uur. Het laatste deel van de reis was in onweer en dat hebben we (3 collega's andere ROC's) geweten, veel turbulentie. Na een hartelijk welkom op het vliegveld 40 min. naar Kansas City mijn matchpartner Mary Jean. Prachtige bloemen met "welcome Virginie" heel gastvrij, wel typisch voor Amerika. De cadeautjes uit Nederland werden heel gewaardeerd. Nog lekker een glaasje gedronken en het bed opgezocht. Het is even wennen (tijdverschil van 7 uur).

De volgende dag was het weer heerlijk weer, de prachtige kleuren van de bomen met de zon (Idian Summer). Mary Jean had haar twee zusters en zoon uitgenodigd voor een barbecue. Voor mij een fijne inkomer betreft het Engels. Leuke verhalen gehoord, haar zoon was vooral heel animerend. We hebben samen mijn presentatie bekeken en hij was vooral geinteresseerd in mijn studentes van de Management Assistent opleiding. Al deze studentes hebben mij, in opdracht van de Engelse docente, een mail gestuurd met het verzoek om een mailadres om zo meer van de Amerikaanse cultuur en het Engels te leren. Pattrick, de zoon, heeft een paar mailadressen uitgezocht met typisch Nederlandse namen. Hij zal ze allemaal mailen en vrienden uitnodigen om de eveneens de dames te mailen. We hebben nog een heerlijke wandeling gemaakt naar grote supermarkten. Alles is hier groot, de wegen, de shops etc. in prachtige panden. Kansas is het hart van grootste shoppingcenters van Amerika. Dat belooft wat...

Maandagochtend om 7.15 uur vertrokken naar het Johnson County Community College, een werkelijk geweldige campus met heel veel faciliteiten, omringt met veel ruimtes om elkaar te ontmoeten. Daar aan verschillende mensen voorgesteld. Om 9.00 uur een Meet and Greet met de Nederlandse collega's en hun Matchpartners en de eerste verhalen van de zondag gehoord. Nu even tijd om de mail bij te werken en deze eerste dagen te beschrijven.