Bert van Lenthe – IVYTECH Community College Lafayette Indiana

Verslag Amerika reis oktober 2012 – 13 oktober tot en met 28 oktober 2012

Dag 1 – zaterdag 13 oktober

Vertrek vanaf Schiphol om 10 voor 11, dus ik moet er al vroeg zijn, zo vroeg dat we niet met de trein kunnen, maar met de auto. Omdat we met 7 collega’s naar Indiana gaan vliegen we ook allemaal tegelijk. Van drie verschillende ROC’s uit Brabant zijn dat Andrea, Erwin en Gerardus, en van Roc van Twente gaan Anita, Theo, Louis en ik mee. We ontmoeten elkaar op Schiphol en hebben tijd om even kennis te maken bij een kop koffie. Onze reis is lang omdat we overstappen in Philadelphia. Als we in Indianapolis aankomen, staan onze hosts allemaal al klaar omdat we iets later zijn dan gepland.

Indiana heeft 1 Community College en dat is Ivytech. Er zijn veel vestigingen verspreid over de hele staat die twee keer zo groot is als Nederland. Theo gaat naar Fort Wayne en Louis blijft in Indianapolis. De rest reist door naar Lafayette. Anita’s host (Sharon) en mijn host (Kristin) zijn samen gekomen, dus we rijden met zijn vieren naar Lafayette. Er heerst direct al een heel gemoedelijke sfeer in de auto dus dat lijkt wel goed te zitten. Bij thuiskomst staat de rest van de familie ons op te wachten. We hebben nog een gezellige avond met elkaar.

Als ik ‘s avonds het bed in stap is het 25 uur geleden dat ik er uit kwam.

Dag 2 – zondag 14 oktober

Het is zondag en dat betekent voor veel Amerikanen dat ze naar de kerk gaan. Na de kerkdienst drinken we koffie en sommige kerkleden spreken me in het Nederlands aan; deze kerk is van Nederlandse herkomst. Het middageten thuis wordt een soort van Thanksgiving diner. Kalkoen met aardappelpuree en groenten. Na het eten gaan we wat wandelen in een park annex dierentuin in de stad. Het weer zou heel slecht worden, maar dat valt gelukkig nog wel mee. In de avond ben ik nog even bezig om de presentatie voor morgen aan te passen. Verder kijken we samen op Google Earth naar Nederland en waar ik vandaan kom. De 12-jarige dochter Katie ziet dat ik een oude VW-bus op mijn oprit heb staan; daardoor stijgt mijn status van cool naar supercool.

Dag 3 – maandag 15 oktober

De eerste ontbijtbijeenkomst in Ivytech is met de locatiedirecteur en alle directeuren van de staf zoals ICT en facilitaire dienst. De directeur blijkt te zijn gepromoveerd op 20^e -eeuwse diplomatieke betrekkingen in Europa. Hij weet echt heel veel van de Europese geschiedenis. Hij blijkt een echte people-manager te zijn. Wij krijgen onze goodies uitgedeeld en ook een ID-card om in school te gebruiken. Daarna volgt de eerste ontvangst die schoolbreed is. Er komen een aantal docenten en sommige brengen wat leerlingen mee. Onze lunch genieten we bij een Ierse pub. Na de lunch wordt er op school een student lounge geopend. De Raad van Toezicht is daar bij aanwezig. Daarna op naar de vergadering van dezelfde Raad, iemand van International Affairs en Kristin en ook ik doen daar een presentatie. Ik leg aan de hand van wat plaatjes in een paar minuten uit hoe het Nederlandse onderwijssysteem in elkaar zit. Gelukkig gaat het goed en mijn Engels is beter dan ik dacht. Wij kunnen nu de vergadering verlaten en krijgen een tour door de school. Die avond eten we buiten de deur. Ik neem een hamburgergerecht dat Boilermaker heet. De naam is een soort geuzennaam voor de mensen van de locale universiteit Purdue die wereldwijd bekendheid geniet door Neil Armstrong, hun nanotechnologielaboratorium en nog veel meer. Kristin’s man Bill is prof op Purdue en directeur van EPICS, dat projecten realiseert voor de gemeenschap.

Dag 4 – dinsdag 16 oktober

Op dinsdag beginnen we om 9 uur met een receptie op de afdeling van Kristin en Sharon. Deze afdeling regelt de vakken die iedereen moet doen, zoals Wiskunde, Engels lezen en schrijven. Er is een soort van open leercentrum, waar de studenten tutoren kunnen ontmoeten die hen helpen met studeren. Het valt mij op dat het allemaal redelijk strak georganiseerd is. De studenten zijn van alle leeftijden, van 18 tot ver in de 70. Daarna bezoek ik wat klassen van Kristin en maak kennis met de leerlingen. Om elf uur gaan we naar Griffin Hall waar opnieuw een receptie is op de afdeling van een andere collega. Dit is een afdeling voor engineering. Daaronder valt electrical engineering, werktuigbouwkunde, installatietechniek en autotechniek. Josh leidt ons rond en het ziet er allemaal redelijk bekend uit. Als lunch eet ik de rest van de Boilermaker op.( Ja, die heb ik meegenomen in een doggybag, eigenlijk een hamburgerdoos). In de middag gaan we naar downtown Lafayette waar Kristin ons rondleidt. We beginnen in de rechtbank en bekijken daar een rechtszaal en een medewerkster legt ons iets uit over de gang van zaken daar. We bekijken nog even wat winkelstraten en gaan daarna naar huis. In de avond staat een bezoek aan de musical Rock of Ages gepland. Deze speelt in de theaterzaal van Purdue. De inhoud van de musical is zodanig dat een aantal van de hosts er wel wat moeite mee heeft. In onze Nederlandse ogen is het allemaal heel onschuldig. Na afloop gaan we met een aantal naar de Ierse pub en het is uiterst gezellig.

Dag 5 – woensdag 17 oktober

Verzamelen bij Ross (de kantoorvilla op de campus) en van daar vertrekken naar SIA (Subaru Indiana Automotive). Subaru heeft hier een autofabriek en is een grote lokale werkgever. We krijgen een uitgebreide tour door de fabriek. Daarna gaan we terug naar school voor een werklunch met student Affairs. We krijgen alle uitleg over studentenzaken zoals aanmelding, intake, financiën etc. ik ervaar het allemaal als erg studentgericht, waar wij vaak meer inspectiegericht zijn. In de middag zijn er twee verschillende programma onderdelen: bezoek aan politiebureau of aan een Wolfpark ergens in de buurt. Ik kies het laatste omdat we al zoveel binnen zitten. De avond brengen we thuis door met wat computerwerk, gesprekken en gezelligheid. Deze familie voldoet niet echt aan beeld dat we van Amerikaanse gezinnen hebben, ze hebben een echt familieleven.

Dag 6 – donderdag 18 oktober

Deze dag staat in het teken van een bezoek aan de hoofdstad van de staat Indianapolis. Natuurlijk bekend van de Indy 500, een 500-mijls autorace. We bezoeken het circuit en het bijbehorende museum. Later gaan we naar het Eiteljorg Museum of American Indians en Western Art. Mooi en indrukwekkend. Op de weg terug genieten we de (verlate) lunch bij een soort van kaasboerderij. ’s Avonds staat de Corn Maze op het programma: een doolhof uitgesneden in een maïsveld. De maïs heeft het dit jaar heel slecht gedaan door de droogte in de zomer. Bij de doolhof hebben ze een vuurplek geregeld en daar eten we hotdogs en een heerlijke apple-dip. Er is een aantal Ivytech mensen aanwezig. Iedereen heeft wat te eten meegebracht en dat delen we samen.

Dag 7 – vrijdag 19 oktober

Deze morgen was gepland voor het bezoek aan lessen, maar omdat het programma zo vol was besluiten Anita en ik dat het een goed moment is om even de stad in te gaan. We lunchen later met onze hosts op kantoor. Die middag staat een bezoek aan Purdue University op het programma. Eerst is het nanolaboratorium aan de beurt. We krijgen uitleg van een promovendus die hier zelf met onderzoek bezig is. Dan gaan we naar de Armstrong Hall of Engineering, met afdeling van Bill Oakes: EPICS, staat voor Engineering Project in Community Services. Studenten voeren projecten uit die daadwerkelijk in de maatschappij gebruikt worden. Dit EPICS concept draagt hij wereldwijd uit en hij is dus regelmatig op pad.

Morgen gaan we naar Chicago en Louis die in Indianapolis zit, gaat mee. Hij is inmiddels al bij Kristin thuis aangekomen en we gaan met zijn allen eten. ’s Avonds naar een football wedstrijd, maar door de regen is dat niet zo’n succes. We gaan in de rust weg. Thuis kijken we nog wat foto’s van toen Kristin en Bill in Europa waren. Veel bekende plekjes in Nederland, Duitsland en Frankrijk.

Dag 8 – zaterdag 20 oktober

Naar Chicago! Wij rijden met twee auto’s, wij gaan naar het Museum of Science and Industry. Anderen gaan meteen naar de stad voor een boottocht. We krijgen erg veel mooie opstellingen en een echte Duitse U-boot uit WW2 te zien. Ook wij gaan daarna downtown. We wandelen de Magnificent Mile af en eindigen bovenop het Hancock gebouw voor een drankje en de view in de Signatureroom. Later als we beneden zijn blijkt er een collega van Andrea te zijn die ook op uitwisseling is ergens ten westen van Chicago. Ze is erg blij ons te zien en ze lijkt niet zo’n goede match te hebben als sommigen van ons. Met de hele groep gaan we Chicago-style deep dish pizza eten. Erg lekker allemaal. Het wordt na enen voor we weer thuis zijn.

Dag 9 – zondag 21 oktober

We spijbelen van de kerk en slapen uit. De brunch genieten we met ei en ham en ander lekkers. Wat later in de middag gaan we naar Chris en Christie, vrienden van mijn hostfamilie, maar ook werknemer van Ivytech. Hij gaat me leren schieten, natuurlijk met echte vuurwapens. Hij heeft van alles klaar liggen, revolvers, pistolen een rifle en een shotgun. Ik mag alles uitproberen en doe het niet eens zo slecht. Grote gaten in de roos en zelfs een paar kleiduiven aan gort. Natuurlijk hebben de meeste Amerikanen een vuurwapen, want de “bad guys” hebben ze ook. Na het schieten bakt Chris zijn zelfgemaakte hamburgers en die smaken perfect!

Dag 10 – maandag 22 oktober

Op tijd naar school. Deze dag staat in teken van lessen bijwonen en spreken met studenten. Drie maal bezoek ik een klas van Kristin en praat met de leerlingen over Nederland en de US. Natuurlijk komen de cannabis, euthanasie en prostitutie aan de orde, maar ook het vele fietsen is populair om over te praten. We praten over reizen, een aantal is de USA aardig doorgereisd, maar sommige leerlingen zijn nog nooit de staat Indiana uit geweest.

In een andere les geeft Rebecca wiskunde aan de studenten van de opleiding van leraren aan de basisschool. Het ziet er aardig degelijk uit allemaal. Het gaat over priemgetallen en de zeef van Erastothenes. Ik vraag me af of dat in Nederland op de PA aan de orde komt….

Wat later een les van Victor over het samenstellen van functies. Zijn verhaal is wel goed maar het contact met de klas minimaal. Alle klassen zijn hier erg rustig: ze bestaan uit studenten van alle leeftijden en zitten alleen bij wiskunde bij elkaar.

De lunch eten we in een lokaal en is Carry-in. Velen hebben iets meegenomen en we smullen er van.

Na de lunch verzamelen en op bezoek bij een huis in West-Lafayette. Het huis is van de hand van Frank Lloyd Wright. Deze bekende Amerikaanse architect is vooral bekend door het Guggenheim museum in New York. Prachtig huis en verhalen vol drama.

 We eten thuis van de left-overs van de afgelopen dagen. Daarna meteen weer naar school voor een avondles van Adam. Het is een Physics les en gaat over serie en parallel schakelingen en de twee wetten van Kirchhoff. Ik spreek met een aantal leerlingen in een groepje over de opgaven. Daarna samen naar Sharon om het debat van Romney en Obama te volgen. Door de wijn en kaas op tafel en de gezelligheid verdwijnt het debat al gauw naar de achtergrond.

Dag 11 – dinsdag 23 oktober

Om 9.15u verzamelen we bij Ross en we rijden vervolgens naar Crawfordsville. In deze plaats heeft Ivytech een nieuw pand neergezet en dat gaan we bekijken. Het ziet er allemaal erg goed uit. Ruime lokalen en vooral de computerlokalen hebben een handige indeling: Computers staan allemaal met scherm zichtbaar voor de docent; de leerling kan zich omdraaien aan een andere tafel om de docent aan te horen en aantekeningen te maken. We vervolgen ons bezoek aan Crawfordsville bij een van de laatste “all-male” colleges in de USA: Wabash college. Het is een college en geen universiteit dus je kunt hier alleen een algemene bachelor doen. Het belangrijkste kenmerk is dat iedereen intern woont. We eten de lunch bij Johnny Povolone’s Pizza. Zelden in twee weken zo vaak Italiaans gegeten. We delen twee supergrote pizza’s. Na de middag gaan we terug naar Lafayette en bezoeken het Apprenticebuilding: Een gebouw op de campus dat zijdelings bij Ivytech hoort. Hier worden de theorie- en praktijkdagen voor de leerlingen gegeven die al een baan hebben.

Het lijkt erg op ons BBL systeem: alleen spelen hier de Unions een grote rol. De Unions zijn geen gewone vakbonden, maar meer een soort gilde. Zij geven uiteindelijk de diploma’s uit en het hoogst haalbare is de titel journeyman. De Union voor de timmerlui is bijvoorbeeld: The United Brotherhood of Carpenters and Joiners of America. Zo is er voor elk vakgebied een Union. Later die middag ga ik opnieuw naar Purdue omdat de manier van werken van EPICS mij boeit. Ze werken aan echte projecten die in de samenleving worden gebruikt. Deze middag spreek ik met een 5^e jaars Natuurkunde student, ze is voorzitter van een groep die een zonnestelsel als educatief kunstwerk op de campus gaat realiseren. Bouwkosten 3 miljoen dollar. Ze noemt het haar kindje. Dit project loopt al een aantal jaren en de projectgroep wijzigt regelmatig. Toch weten de studenten met begeleiding van Bill en zijn collega’s de continuïteit te bewaren. Pas laat rij ik met Bill in de truck terug naar huis.

Dag 12 – woensdag 24 oktober

Opnieuw een dag met veel lessen. De eerste les is van Josh Nelson, ook één van de hosts. Hij is de Program Chair van zijn vak, en dat betekent zoveel als sectieleider. Zijn klas heeft een hands-on les: ze proberen een elektrisch schema te tekenen aan de hand van een print uit een kapot apparaat. Zo zie ik b.v. een elektrische tandenborstel en een gitaarversterker. Best leerzaam allemaal: ze zoeken de componenten die ze niet kennen op. De volgende les is op een wat hoger niveau. Robert Hofinger behandelt een inleiding op integreren, een onderwerp dat bij ons op het MBO niet meer aan de orde komt. Zo zie ik dat het niveau op een community college loopt tot halverwege de bachelor. Dat klopt met het feit dat veel leerlingen eerst naar Ivytech gaan en hun studie vervolgen aan Purdue.

Na de lunch heb ik een afspraak met Nikki Leebo, die hoofd is van de afdeling ICT. Deze afdeling werkt zeer docent- en studentgericht: er is een complete (kleine) classroom waar docenten instructie kunnen krijgen over de beschikbare apparatuur in de lokalen. Die apparatuur bestaat uit een computer, beamer, scherm, overhead camera

en een conventioneel bord. Het valt me trouwens op dat veel lokalen helemaal geen ramen hebben. Het licht en het klimaat zijn overigens wel goed geregeld. Verder is er nog het fenomeen “les op afstand”. Een klas op een andere locatie kan een les op de hoofdlocatie meemaken via two-way video. De docent bestuurt de camera’s. Dan krijg ik nog even een tour door de werkruimte en serverruimte van de ICT’ers: Lijkt allemaal erg op wat wij deden voor dat de schaalvergroting ons tot bureaucratie dwong… Van iets als ITIL hebben ze nog nooit gehoord.

De avond belooft iets bijzonders te worden: de executive directors van Ivytech hebben een receptie en een diner met de legislatives van Lafayette en de hele county Tippecanoe. Ook enkele state representatives van Indiana zijn aanwezig. Wij krijgen de kans voor een “mix and mingle” met deze hoge omes. Wij hoeven niet te blijven voor het diner dat door de vele powerpoint presentaties redelijk saai belooft te worden. Wij gaan deze avond eten met de data-analyst van Ivytech die ons tijdens het eten een survey afneemt. Men wil graag weten hoe hun aanpak ons bevallen is. Voor een laatste bijeenkomst van alle exchange partners gaan we naar de Nine Irish Brothers, een pub in Lafayette. We hebben een gezellige avond.

Dag 13 – donderdag 25 oktober

Kristin heeft een dag uit georganiseerd naar Holland, Michigan. Anita en Sharon zijn twee dagen naar Indianapolis voor een conferentie en gaan dus niet mee naar Holland. Het weer is zo perfect dat we op blote voeten langs de waterlijn en het strand wandelen.

Het is over de 80F en dat is best lekker. De lunch hebben we meegenomen en eten we op het strand op.

Dit is de eerste dag zonder agenda en dat is best even prettig. Later die middag gaan we nog wat shoppen en eten. Op de drie en half uur terugweg kijken (slapen) ze achterin een DVD en ik houd Kristin wakker met een goed gesprek.

Dag 14 – vrijdag 26 oktober

Laatste schooldag alweer! Ik bezoek de klassen van Kristin nog een keer. De leerlingen beginnen al aardig aan mij te wennen en vragen honderduit. Dan ga ik nog weer naar een klas van Rebecca. Qua niveau een beetje middenin. Wat mij steeds opvalt, is dat de leerlingen zelf door hebben dat onderwijs een recht is en geen plicht. Ze betalen er veel geld voor en dus willen ze er iets goeds van maken. Velen doen dit naast een gezin en (soms volle) baan. De laatste lunch is weer met David Bathe en Andrew Antonio in de Country Club. We noemen het “make-up lunch”, omdat er wat gedoe was over het eten op afgelopen woensdag. Deze laatste avond was eigenlijk voor de familie thuis, maar toch gaan we nog weer naar de pub voor een laatste goodbye. Weer erg gezellig allemaal.

Dag 15 – zaterdag 27 oktober

De dag van vertrek. Ik ben al vroeg op en pak mijn boeltje in. Bill helpt me met de scale en ik zit ver over de 51 lbs. Gelukkig blijkt dat je twee items mag meenemen in de cabine en ik pak dus een partij zware boeken over in de Ivytech-tas. Dan zit ik precies goed met het gewicht van mijn grote tas. Het vertrek is pas om 18.00uur, maar je weet wel, twee en half uur van tevoren aanwezig zijn. Dus we vertrekken al op tijd. De familie is al aardig aan mij gewend dus ik krijg wat dikke hugs ten afscheid. We gaan de stad Indianapolis nog even in, omdat we daar nog niet aan toe gekomen zijn. We nemen nog een laatste lunch met zijn vieren, Sharon en Anita zijn er ook weer bij. Op het vliegveld van Indy ontmoeten we de hele groep weer. We drinken nog een bak koffie en horen de verhalen van Theo (Fort Wayne) en Louis (Indianapolis) aan. Uiteindelijk nemen we afscheid bij de security en verdwijnen richting vliegtuig. Opnieuw overstappen in Philadelphia en dan door naar Schiphol, waar we op zondag om 9.20 uur aankomen. Het tijdsverschil is nu vijf uur omdat in het vliegtuig de Nederlandse tijd wel terug is gezet, maar de Indiana tijd nog niet.

Ik kijk terug op een hele leuke tijd in de USA. Aardig wat opgestoken van het Amerikaanse schoolsysteem en vooral ook van het leven daar. Veel aardige mensen leren kennen en de vaak gehoorde klachten over oppervlakkigheid kan ik echt niet onderstrepen.

Dag 14 en 15 in Wisconsin

Dag 14

Vandaag met de hele familie op naar Chicago!!! We zijn om 5.00 al uit de veren en zitten om 5.40 in de auto. In Milwaukee pakken we de trein die ons rechtstreeks naar down Town Chicago brengt. 

Het Millennium park heeft prachtige sculpturen en reusachtige spiegelde objecten waarmee je de skyline van Chicago mooi kunt zien.

 

Na wat winkels en art galerietjes hebben we wat gedronken op de 96^e verdieping van de Hancock Tower waar je een prachtig uitzicht hebt over de stad en het Michigan meer. Helaas had Paul, de zoon van 14, enorm last van hoogtevrees en stond te trillen op zijn benen.

De Navy pier is de volgende stop waar we geluncht hebben. Leuk voor de kinderen, al was er al veel gesloten en zou dit weekend het park definitief gesloten worden. Grappig was een kleine kinderboerderij waar een oude snoepautomaat bediend kon worden om een handjevol biks voor de dieren te kopen. Pal ernaast staat een soort zeepdispensor waar je desinfecteermiddel op je handen kan spuiten om weer hygienisch verder te kunnen wandelen. Dit soort desinfecteerdispensors hingen trouwens ook overal in de community college op alle gangen. Anne zei: “yes, we like it to have clean hands”. Hopelijk verwarren die kinderen de biks en het desinfecteerprutje niet als ze de geitjes gaan voeren.

Rond 21.00 waren we weer thuis. Nog snel even een spiegeleitje op brood en even nazitten met de familie want morgen om 8.30 vertrek ik weer richting Nederland.

Dag 15

Helaas, de twee weken USA zitten erop. Anne brengt me naar het vliegveld waar ook net Koert met zijn gastgezin aankomt. Koert blijkt teveel bagage in zijn koffer te hebben en aangezien wij door de organisatie gezamenlijk zijn geboekt op deze vlucht, worden wij aangezien voor een stel. De dame achter de balie stelt voor dat hij wat bagage overhevelt in mijn koffer aangezien ik nog ruim 3 kg onder de limiet zit. “Zal ik mijn vuile onderbroeken dan maar bij jou in de koffer stoppen?”, grapt hij. Maar gelukkig heeft hij nauwelijks handbagage bij zich en wel een redelijke rugzak dus dat was snel opgelost.

De terugreis verliep zonder problemen tot en met het station in Rijssen. De eerste vorst heeft Nederland aangedaan vannacht en tja, vorst en bovenleidingen van treinen schijnen nog steeds geen goede combinatie te zijn. Eén van de bovenleidinggeleiders heeft er de brui aan gegeven en we gaan met een slakkengangetje verder richting Almelo. Inmiddels heb ik een nacht overgeslagen maar ben bij thuiskomst klaarwakker en ik besluit om maar meteen te proberen in het dag/nacht ritme van hier te stappen. We gaan lekker wandelen in het Springendal. Lekker in de natuur zijn heb ik wel gemist deze twee weken.

Dag 13 in Wisconsin

Dag 13

Mijn eerste afspraak is met de net aangestelde stagecoördinator Nicole Robinson. Stages zijn nog niet zo ingeburgerd in deze beroepsopleidingen en het is meer een keuze dan een verplicht onderdeel van de opleiding. Voor een beperkt aantal opleidingen hebben ze stages die  vrijwillig als een soort aanvulling van de opleiding gekozen kunnen worden. Ze zijn ermee bezig om credits toe te kennen aan de stages. Nicole was erg geïnteresseerd in ons systeem van integratie praktijk/theorie en was verbaasd over het verplichte karakter van in elk geval 20% BPV in de BOL-opleidingen en het systeem van BBL-opleidingen. Ze wil een database gaan aanleggen van bedrijven die stagiaires accepteren en er is ook nog geen systeem van accreditatie van stagebedrijven. Ik heb haar de link gestuurd van Kenwerk (die gelukkig een Engelse versie hebben voor internationale bedrijven). De studenten van dit college moeten alles zelf regelen en de coordinator is er op dit moment alleen als een soort adviseur.

Daarna heb ik een deel van een studiedag bijgewoond. De docenten van K-12 (basisschool en voortgezet) hebben twee dagen vrij om te besteden aan professionalisering. Sue heeft een programma in elkaar gezet voor “ assessment and rubric development”. Het gaat over hoe je objectief beoordeelt en hoe je dat standaardiseert. Door een checklist te maken van criteria waarop je let en die in te delen in een vierpuntsschaal, kom je tot meer standaardisatie van beoordelen. Tot nu toe werd in K-12 vooral kennis getest en door het bouwen van een rubric (= checklist) kun je ook vaardigheden en houding inbouwen in je uiteindelijke oordeel. De taxonomie van Bloom werd erbij gehaald om typen vragen te introduceren.

Na de lunchpauze zijn we naar de campus in Marinette gegaan om te kijken naar toepassingen die gebruikt gaan worden voor een groot project om werklozen om te scholen tot machinebankwerkers en electromonteurs. Met deze machines kan men het niveau van vaardigheden meten.

’s Avonds zijn we uitgenodigd om te komen eten bij de zus van Anne. Zij woont op een boerderij waar haar man een veeteelt bedrijf runt en zij een bloemenkwekerij. Manlief heeft tijdens het weekend een enorme vis gevangen die ruim voldoende is om 6 volwassenen en 3 kinderen te voeden. Heerlijk.

24, 25, 26 en 27 oktober

Woensdag 24 oktober

De ochtend vrijaf gehad en samen met Gordon (de partner van Mary Jean) een mountainbike tour gemaakt van 2 1/2 uur. Genoten van een prachtige tour, up and down, door de natuur met al zijn geweldigde herfstkleuren. Het was een recorddag voor de tijd van het jaar 80 graden F, d.w.z. over de 30 graden C. Toch even laten zien dat wij Nederlanders kunnen fietsen en een goede conditie hebben.... Gordon had het even moeilijk en we moesten een extra stop inlassen.

Voor de middag heb ik een uitnodiging ontvangen van de Internationale groep studenten. De organisator heeft mij uitgenodigd, als speciale gast uit Nederland, een presentatie te komen houden. Om alle internationale studenten zich beter thuis te laten voelen, heeft het college deze club opgericht, die wekelijks op woensdagmiddag bij elkaar komen. Dit keer was de collegezaal behoorlijk gevuld, meer dan 70 studenten all over the world, van Duitsland tot Ierland, van Korea tot Japan. Een geweldige kans voor mij om mijn PenPallist te laten groeien. Ik heb erg mijn best gedaan om Nederland (heb ze getracteerd op stroopwafeltjes, die je zelfs in Amerika kunt kopen) en het ROC van Twente te promoten. Ik kreeg precies 15 minuten de tijd. Als een Amerikaanse woman met flair.....En dat is gelukt want mijn Penpallist is gegroeid tot 80. De studenten waren heel geinteresseerd en na de bijeenkomst heb ik nog met ze nagepraat. Vooral het filmpje van de studenten vonden ze geweldig. Voor mij was deze middag een van mijn hoogtepunten, voor mijzelf om voor zo'n grote groep internationale studenten in het Engels te mogen spreken en voor onze studenten om ervaringen per mail uit te wisselen. Super! Missie geslaagd.

's Avonds een bread & wine proeverij gehad. Heerlijke broden geproefd met daarbij allerlei soorten wijn. Opvallend is dat voor de Amerikanen diverse soorten brood nieuw is. Wij kennen dit al wel vanuit verschillende Europese landen. Het was gezellig.

Donderdag 25 oktober
's Ochtends een webinar bijgewoond, via de telefoon en beamer konden we meeluisteren met een professor van de universiteit in Minnesota. Het ging over de strenghts van Clifton, de test die ik ook heb gedaan. Het schijnt een wereldwijde ontwikkeling te zijn de beste strenghts van de studenten uit te zoeken en ze verder te ontwikkelen en voor professionals ze te gebruiken binnen de organisatie. Via een chat van deze kant werd ik persoonlijk welkom geheten door de professor.

Voor de lunch waren we uitgenodigd in het restaurant gerund door de studenten. Een voortreffelijke lunch met salade, lam en een super dessert.

's Middags een bezoek gebracht aan Black & Veatch. Een modern internationaal bedrijf in Watervoorziening en Telecommunicatie. Gesproken met diverse administratief medewerksters en mailadressen gekregen, zodat de studenten ook professionele medewerkers vragen kunnen stellen. Het is wel duidelijk dat de werknemers geen echte secretaresseopleiding hebben gehad zoals ze bij ons kennen. Ze waren allen heel vriendelijk en behulpzaam. Leuk te zien dat er speciale ruimtes zijn ingericht om in alle rust een telefoongesprek te houden. Verder waren er ruimtes ingericht voor moeders om de borstvoeding te geven met hele luxe stoelen. Heel veel super moderne vergaderruimtes. Bijna alle vrouwen werken hier full-time omdat ze anders niet verzekerd zijn voor de zorg. Ik heb nagevraagd of er mogelijkheden zijn voor stages. In Amerika wordt er tijdelijk een Administratief medewerkster aangenomen en bij geschiktheid als vaste medewerker. Tijdens het tijdelijk contract moet er nog heel veel geleerd worden. Ik heb ze voorgesteld om met stagiaires te werken, dit zou een nieuwe ingang kunnen zijn. In ieder geval heb ik mailadressen van het hoofd van de secretaressen en een aantal medewerkers om terug in Nederland contact te houden.

's Avonds heb ik de familie getracteerd op een etentje bij de Mexicaan. Het was gezellig, maar er wordt wel heel snel gegeten. Dat kan ik niet bijhouden. Wat er over is gaat in dozen mee. Nu begrijp ik ook wel dat Amerikanen veel uit eten gaan. Ze eten nog wel drie dagen van dat eten, het gaat allemaal in de supergrote diepvries. Zelfs koffie wat over is gaat in de koelkast. Het uit eten gaan is ook lang niet zo duur als in Nederland.

Vrijdag 26 oktober

De laatste dag... Het weer is hier omgeslagen in Hollands weer, om alvast te wennen. Binnen een dag 25 graden verschil. Koud dus, maar wel met zon.

Vanmiddag de presentatie gehouden samen met Addie (heeft verteld over het Nederlands onderwijssysteem, Tecla (opleiding Verpleegkunde) en Gijsbert (opleiding artiest). De presentatie is uitgelopen tot 2 uur, maar wel met groot enthousiasme ontvangen. Samen nog ervaringen uitgewisseld en vragen beantwoord. Vervolgens hebben we de stamkroeg van het College bezocht.

Rond 7 pm aangekomen bij Shirley voor de Potluck Farewell. Zoals in Amerika gebruikelijk iedereen neemt een gerecht mee. Een groot succes, van soep tot salades en heerlijke desserts en veel gezelligheid. Tot slot een aantal internationale liederen gezongen en de laatste foto's genomen.

Zaterdag 27 oktober

En dan is het tijd om de koffer te pakken. Terug naar Nederland met een koffer vol verhalen een enorme ervaring waarbij ik heel veel heb geleerd. Bovendien is de koffer gevuld met mailadressen voor studenten, waarmee ik hoop zij ook heel veel gaan leren.

Slotconclusie:
Ik raad iedere collega van het ROC aan deze mogelijkheid aan te grijpen. Het levert voor jezelf en onze studenten zoveel meer op dan menig (dure) cursus in Nederland.

ROC van Twente heel erg bedankt voor de mogelijkheid die mij is geboden.
Mary Jean en haar familie thanks for all your help and kindness

en het Johnson County Community College thanks for this great experience.

22 en 23 oktober

Maandag 22 oktober

Een uurtje later op, omdat Mary Jean de kapper heeft bezocht vanwege haar presentatie 's avonds First Impressions Dining Etiquette.

's Ochtends een zitting bijgewoond. Een van de bijeenkomsten van 2 go the Max: Behind the Attack Ads. Iedere student kan deze presentatie bijwonen. Een presentatie over de verkiezingen; hoe beinvloedbaar zijn wij. Voorbeelden in de vorm van filmpjes waarbij vorige presidenten uitspraken hebben gedaan. Het filmpje bijvoorbeeld van de Daisy Girl. Het meisje dat tot tien telt en dezelfde tien tellen gaat de atoombom af. Schokkende beelden dat je vote behoorlijk kan beinvloeden.
Op de site: www.votesmart.org staan uitspraken vermeld die waar zijn. Zo vlak voor de verkiezingen een handige site.

The dancing Girls

Tussendoor een rondleiding gehad en de dansgroep van het College ontmoet. Zij treden op tijdens vele evenementen, o.a. tijdens allerlei sporten. Ze doen mee aan de landelijke competitie en gaan in april naar Florida voor wedstrijden. Ze waren zo vriendelijk om hun mailadressen te geven voor mijn Pen Pal list. Inmiddels is de lijst gegroeid tot 20.



Studentenruimte

Vervolgens een test gedaan StrengthsFinder van Gallup. Vooraf een filmpje gezien waarom het belangrijk is je 5 beste strengths te ontdekken en daar wat mee doen. De uitkomst van de test was voor mij niet heel verrassend, maar wel interessant te lezen. Ook na de test kreeg ik een een op een gesprek om over deze 5 kwaliteiten te praten. Veel materiaal meegekregen om mee te nemen naar Nederland. Voor studenten wordt hierin les gegeven en heel veel aandacht aan besteed. Op deze manier ontdekken ze waar ze goed in zijn en leren dit te gebruiken. Het is opvallend hoeveel er voor studenten wordt gedaan, zodat ze zich thuisvoelen en een juiste studiekeuze maken. Daardoor is er veel minder uitval en zijn studenten beter gemotiveerd. Op dit moment verblijf ik in het Studie Center, er zijn 5 balies om studenten te helpen en wegweg te maken op de computer.

First Impressions

 's Avonds een diner gehad met de Etiquette van Mary Jean First Impressions. Alle Dutch visitors werden verzocht aan een andere tafel plaats te nemen om ook de Europese etiquette te laten zien en natuurlijk een gesprekje aan te knopen met de tafelgasten. Het was een heerlijk diner geserveerd en bereid door studenten. Compliment voor Mary Jean.

Dinsdag 23 oktober

Twee lessen gevolgd: Business English en Word Precessing. Van de Engelse les zelf wat opgestoken verschil tussen many en much a and an, de voorzetsels, wanneer gebruik je good and well, among of between, beside of besides, except of accept in of into agree with of to, etc. zoals eerder gezegd is het niveau van studenten minder. Maar de manier waarop les wordt gegeven is prettig. De beamer geeft een groot en duidelijk beeld en de stof wordt duidelijk uitgelegd. Het huiswerk wordt grotendeels gezamenlijk nagekeken.

 

's Avonds een lezing gehad van Clifton Taulbert, een internationale bekendheid. Hij heeft het boek geschreven Upon a Time when we were colored. Ik heb de eer gehad hem persoonlijk te begroeten. Hij heeft een grote indruk op mij gemaakt. Hij is opgegroeid in armoede en door gebruik te maken van zijn Strenghts gekomen tot iemand de gave heeft zijn positiviteit over te brengen. "The Power is in the Process"  waren zijn woorden. Neem ze met je mee.

19, 20 en 21 oktober

Vrijdag 19 oktober en zaterdag 20 oktober

's Ochtends voorgesteld aan de Kanza Man/Stan Herd. Een regionale bekendheid die voor het College op kunst gebied veel heeft gedaan. Hij is gespecialiseerd in het maken van kunst met natuurproducten. Voor het College heeft hij een grote cirkel ontworpen waar de studenten ieder seizoen van alles kunnen planten. Hiervoor is een groot stuk grond ter beschikking gesteld. Tevens hebben we de afdeling Groen bezocht met een onderzoekruimte naar speciale planten en de ontwikkeling ervan.

FLINT HILLS


The Cottage House

's Middags vertrokken met alle Dutch visitors en hun Matchpartners naar de Flint Hills een tocht van 3 uur met de grote Ven van het College. Door de prairie, heer waan je in de comboy tijd 100 jaar geleden. Aangekomen in het dorp Council Grove een historisch plaatsje waar de Santa Fe trail doorheen loopt. Er was voor ons een overnachting geregeld in een Cottage House met bed and breakfast. Samen met Tecla de kamer gedeeld. Het diner genuttigd in Hays Hous restaurant met vele specialiteiten.



One room class

's Ochtends de gelegenheid gehad even door het dorp te wandelen (100 jaar oud) met vele historische punten. De rivier waar de Indianen de rivier over hebben gestoken en de Santa Fe Trail. Daarna met de Ven gereden over de Prairie naar het Tallgrass Prairie National Preserve. Een oude boerderij bezocht en al de oude gebruiksvoorwerpen gezien. Vandaar een heerlijke wandeltocht van een uur door het hoge gras met de flinterdunne stenen (Flint Hills) naar een One room school een 100 jaar oud schooltje. We hadden geluk en konden plaatsnemen in een van de schoolbankjes. Als echt schoolkinderen kregen we een opdracht, waarbij Gijsbert zijn mond niet kon houden en op het strafbankje moest plaatsnemen. Leuke ervaring.

 

Vervolgens een heerlijke lunch gehad en rit vervolgd naar twee Nederlanders, de eigenaren van historische huizen waarin ze Kunst tentoonstellen en verkopen. Een van de huizen wordt gebruikt voor vergaderingen en theatervoorstellingen. De Nederlanders zijn hier 20 jaar geleden gekomen en nooit weer teruggeweest. Ze houden van de ruimte en de rust.
Moe, maar heel voldaan waren we ongeveer 6 uur terug. Een geweldig weekend met prachtig weer.

Zondag 21 oktober

Na eerst heerlijk uitgeslapen te hebben heeft Gordon ons verrast met echt pancakes. 's Middag wat gewinkeld en gegeten in een echt Comboyrestaurant.

's avonds hebben we genoten van een optreden van Dr. John and this Blind Boys from Alabama. Dit werd gehouden in de theaterzaal van het College. Een geweldig optreden, dr. John is een bluezanger (74 jaar) uit New Orleans and the Blind Boys, mannen van eveneens over de 70 jaar, prachtige stemmen.