Dag 15, terugreis, sneeuw.....

Alweer de laatste dag in Massachusetts.

Het was een leerzame en goede tijd, ik heb geslapen, gegeten, gedouched enz. bij Marc, die ik heb leren kennen als een artiest, als goede docent, als harde werker, als fantastische kok en als gastvrije man.

Ik heb veel gezien van het land en veel geleerd over het onderwijs met zijn inclusiviteit voor wat betreft mensen die een fysieke of mentale beperking kennen.

Een schitterende ervaring die ik aangeboden heb gekregen van het ROC van Twente.

Ik kijk met veel genoegen terug op deze leerzame en vooral ook leuke ervaring!

Ik heb meegedaan in de klassen, discussies gevoerd met leerlingen en hun docenten. Ik heb de cultuur geproefd door in huis mee te doen met de dagelijkse dingen die gebeuren. Ook heb ik gezien dat wij in Nederland met ons sociaal stelsel en ons onderwijs een degelijkheid kennen waar we blij mee mogen zijn!

Ik ben naar Boston geweest en naar New York, dwars door 4 staten gereisd met de trein en gewandeld in de schitterende natuur rond Brandford MA.

Op de dag van vertrek is het nog spannend of het verwachte slechte weer niet eerder komt. Er wordt namelijk sneeuw verwacht in grote hoeveelheden. Men spreekt over 25 cm.

Op het vliegveld zie je het weer snel verslechteren en de nieuwsberichten klinken dreigend. Van het zuiden komt het steeds dichterbij en ik begin me zorgen te maken over de situatie.

Gelukkig stijgen we net op tijd op, in Nederland kijk ik nog even terug en zie op het nieuws dat er in de buurt, in de staat New Hamshire (15 minuten) 78 cm sneeuw gevallen is. Van Marc ontvang ik nog een mailtje met daarin dat er in zijn plaatsje (Bradford) ook veel sneeuw is gevallen met veel schade en uitgevallen elektriciteit.

Ben ik dus nog mooi net op tijd weg.

Dit is mijn laatste blog, ik dank iedereen voor hun support.

Groetend,

Fennand

Home sweet home (Corine)

Home sweet home – met 2 overvolle koffers en een jetlag ben ik vanochtend teruggekeerd. Wat was het een leuke trip! Veel gezien, veel geleerd, veel nieuwe mensen ontmoet, veel Kodak momenten…….weinig rust ;) Omdat ik vannacht in het vliegtuig ook nauwelijks heb geslapen zie ik er dan ook uit als een zombie, maar hey het is morgen Halloween dus dat komt mooi uit! :p

Heb echt een fantastische tijd gehad in Illinois en op ECC, en kan iedereen aanraden om mee te doen met het Amerika exchange programma!

The last days…..(Corine)

En toen waren de laatste dagen al aangebroken!

Heb deelgenomen aan een student services staff meeting. Bij zo’n meeting zit eigenlijk al het niet-onderwijzend personeel dat wel veel met studenten te maken heeft. Wat opviel tijdens de meeting was dat er vooral informatie gedeeld werd, er werden niet echt beslissingen genomen, taken verdeeld of knopen doorgehakt. Interessant punt op de agenda was het taalgebruik van studenten binnen de school, en uitingen van studenten over docenten van ECC op Facebook en Twitter –hoe ga je daar als school mee om en wat kun je er aan doen.

Na de meeting werden we door de dean (=decaan) of students en de manager of international student services meegenomen naar een restaurant in Elgin om te lunchen.

Tevens was er een bezoek aan een museum over de geschiedenis van Elgin voor ons georganiseerd. Een van de docenten van ECC die geboren en getogen is in Elgin leidde ons rond door het museum en vertelde vol trots over “haar” stad.

Ook moest er natuurlijk afscheid genomen worden van verschillende mensen op ECC (best een hoop mensen leren kennen in de afgelopen weken!), en moest ik nog even langs Wal-Mart om een voorraad in te slaan van al mijn favoriete Amerikaanse snacks.

Verder ingepakt (altijd weer een uitdaging, blijf ik onder de 23 kg en past alles erin?) en nog wat extra tijd met de kids van Sara en Alex doorgebracht. We hadden het de afgelopen weken zo gezellig, dat ze het idee dat ik nu weer weg ga niet leuk vinden.

Nu ik dit schrijf is het zaterdagmiddag, en over een uurtje vertrekken we naar het vliegveld.

Bye bye Illinois………helloooooooo Enschede!

Dag 14 ontmoeting met de "president"

S' morgens vroeg, 30 graden Fahrenheid dat is net 1graadje onder nul, Celcius

0.800 u college door Marc,

12.00 u. Recognition luncheon oftewel, een jaarlijks terugkerende lunch als waardering voor medewerkers van de school die 5, 10, 15, 20 of 25 jaar in dienst zijn en voor gepensioneerden.

Voor deze gelegenheid is ook "president" Glen Lane aanwezig. Glen blijkt een prettige man te zijn die zich direct aan mij voorstelt en naast mij komt zitten.

http://www.necc.mass.edu/about/presidents-message/

Om 14.00 u is dit feestje afgelopen en gaan we shoppen in de omgeving.

Dag 13, 32 graden en Sneeuw!

Vandaag alweer de laatste dag in New York.

Na een goede nachtrust ben een ontbijtje bij Cosi, Daarna naar Times Square.

Ik heb met Marc om 13.00 afgesproken in de lobby van het Metropolitan Museum. Hij is daar vandaag met zijn studenten.

Marc stelt voor om eerst naar het Frickmuseum te gaan. Een collectie die door de fam Frick is verzameld, de heer Frick is ongelooflijk rijk geworden door staalbedrijven in Pittsburgh. Er hangt o.a. werk van van Halst, Vermeer, Rembrand, Turner, van Dyk, enz.... Het is allemaal te vinden in een prachtige woning aan de 5th Ave, een huis dat in 1913 al $ 5000,000 koste.

http://www.frick.org/

Na een bezoek aan de Frick collectie is er nog tijd over. We hebben echter pech, het Guggenheimmuseum is gesloten op donderdag. Wie bedenkt er nu zo iets? We vermaken ons ondanks de regen met een kop koffie.

Om 17.15 uur vertrekt de bus met 40 studenten en ons erin, voor de terugreis naar Bradford.

Het was wederom een boeiende en (hierop rijmt) vermoeiende dag. we arriveren om 22.30 u in Bradford.

Wat schetst mijn verbazing, zat ik gister te genieten van een weldadig zonnetje, zonder jas!, het weer slaat plotseling om en het begint te sneeuwen, de hele terugweg, zoveel dat het zelfs blijft liggen. Het is 32 graden Fahrenheid, datvis omgerekend precies 0 graden Celcius.

Tot de volgende keer!

Groet Fennand

Week 2 – Monday, Tuesday and my birthday! (Corine)

Maandag begon vroeg. Om 8 uur zat ik al aan het ontbijt met de president van Elgin Community College. De president is oorspronkelijk afkomstig uit Ghana, en ooit zelf in de VS terecht gekomen door een exchange programma. Terwijl wij met z’n allen in onze groenteomeletten zaten te happen, vertelde hij honderduit over de organisatiestructuur van ECC en de geschiedenis van Community Colleges in de VS.

Verder ben ik op maandag weer bij een aantal ESL lessen geweest, dit keer bij een level 4 groep en weer bij een level 2 groep. De level 4 groep was bezig met het hoofdstuk money and consumerism en had de opdracht om een winkel te beschrijven (Wal-Mart, Home Depot, Target enz.) Ik liep samen met de docent rond om vragen te beantwoorden en om de studenten te helpen met spelling. Was een leuke les!

De level 2 groep was bezig met vragen en antwoorden. Did you go shopping last weekend? Yes I did/No I didn’t - Are you a student? Yes I am/No I’m not –enzovoort. De groep bestond weer voornamelijk uit Mexicanen. Eén student had een enorme tatoeage van het logo van Corona op z’n arm (wat als ik nou eens een tattoo van het Grolsch logo neem? :p) en een ander vertelde dat hij al 20 (!) jaar in de VS woont, zonder ooit Engels te leren.

ESL docent zijn hier is heel dankbaar werk, want de studenten hebben het écht nodig en komen vrijwillig naar de lessen, maar aan de andere kant lijkt het me als docent ook frustrerend dat de studenten ondanks dat ze in een Engelssprekend land wonen, buiten de lessen om de taal niet gebruiken en oefenen. De omgeving draagt hier ook aan bij, foldertjes op scholen, kerkdiensten, reclameposters…. zijn allemaal in het Spaans……en op veel ruiten van winkels/restaurants zie je posters hangen met SE HABLA ESPANOL erop. Zo schiet het natuurlijk niet op!

Aan het eind van de les ging de docent bij de deur staan en iedere student moest vóórdat hij of zij weg mocht eerst een vraag beantwoorden –vond ik wel een leuk idee. Ze mochten elkaar wel helpen, anders zouden sommige het lokaal nooit uitkomen. So…..was it an interesting class? Yes it was! :)

Dinsdag ben ik de hele dag op ECC geweest, voor mezelf gewerkt, en één van Sara’s lessen (English 097) bijgewoond. Ze behandelde grammatica, en had weer hulp van een tutor (voor een groepje van 15 studenten!). ’s Middags heb ik een presentatie gehouden over Nederland en het Nederlands onderwijssysteem à Zie stukje hieronder :) en ’s avonds was er een diner bij één van de decanen thuis. Ik blijf het bijzonder vinden hoe gastvrij iedereen is, en ons spontaan bij hen thuis uitnodigt. De mensen die ons tot nu toe hebben uitgenodigd, doen dit echt puur en alleen omdat ze het leuk vinden dat we hier te gast zijn.

Woensdag was ik jarig! En waar kun je je verjaardag beter vieren dan in Chicago :) Trein genomen, en de dag doorgebracht in de Windy City (gelukkig zonder stortregen dit keer). De hele dag rondgelopen en de toerist uitgehangen (je ziet toch meer zonder capuchon over je hoofd) en aan het eind van de dag een drankje gedronken in de bar van de Hancock Tower, op de 95^ste etage met prachtig uitzicht over de stad –HAPPY BIRTHDAY TO ME!

What’s the difference?!? (Corine)

Dinsdagmiddag heb ik (samen met een docent van het Deltion College die ook op Elgin Community College te gast is) een presentatie gehouden over Nederland, het Nederlandse onderwijssysteem en het Deltion College/ROC van Twente. We hadden een half klaslokaal vol met geïnteresseerden en na onze presentatie werden we getrakteerd op een heus vragenvuur. Eén van de vragen was: Wat is nou het grootste verschil tussen Community Colleges in Nederland, en in de VS? Goeie.

Doordat ik zelf High School heb gedaan, had ik van tevoren wel een beetje een idee van hoe het onderwijs er hier uitziet. Ben dus niet in een culturele shock beland, maar ben wel een aantal grote verschillen tegen gekomen.

Net als op High School draait het sociale leven hier veel meer om school. Sporten doe je in schoolverband (zie mijn stukje over athletics), en er zijn tal van clubs waar je je bij kunt aansluiten (van black students association tot performing arts club) –ben je nieuw op een college, dan kun je op die manier gemakkelijk mensen vinden met dezelfde interesses.

Studenten verlaten High School pas als ze 18 zijn dus ze zijn minimaal 2 jaar ouder dan onze studenten als ze hier aan hun vervolgopleiding beginnen. Ze zijn niet meer leerplichtig, dus gaan geheel vrijwillig naar school. Ze kiezen zelf hun vakken (er worden max. 20 studenten per klas toegelaten), dus ze zitten niet vanaf jaar 1 met een vaste groep in één klas. Dit alles heeft als gevolg dat de studenten hier veel rustiger zijn, en ik vind ze ook gemotiveerder.

Wat de docenten betreft heb ik het gevoel dat de werkdruk hier lager is. Als ik vertel dat ik aan 11 verschillende groepen lesgeef verspreid over 4 dagen krijg ik verschrikte blikken. Verder is er hier meer ruimte voor professional development. Docenten krijgen 8 dagen per jaar om naar bijvoorbeeld een conference te gaan of een cursus.

Vakinhoudelijk zijn er ook verschillen. De lesstof koppelen aan een beroepssituatie is hier niet mogelijk. Zoals ik al eerder schreef zijn de eerste 2 jaren van de studie hier algemeen, en veel studenten weten nog helemaal niet wat ze precies willen studeren. Stage lopen is voor sommige studierichtingen verplicht, maar kan dus pas in het derde leerjaar. Aan de ene kant handig dat je nog zo lang de tijd hebt om van toekomstplan te veranderen, aan de andere jammer dat wanneer je vanaf leerjaar 1 al precies weet wat je wilt, je eerst nog 2 jaar lang algemene vakken moet volgen als reading, writing, English, math, psychology enz.

De school zelf is qua faciliteiten niet veel anders dan bij ons, alleen ECC heeft kinderopvang, en campus politie. Door een schietincident op de Northern Illinois University een aantal jaar geleden is de beveiliging nogal aangescherpt.

Volgend jaar mei komt Sara naar Nederland. Ik ben heel benieuwd naar hoe ze dat zal ervaren. Ze is van plan om dan net als ik een presentatie te houden, over het Amerikaanse onderwijssysteem en ECC. Ik ben heel benieuwd naar wat ze zal antwoorden als zij dezelfde vraag krijgt over de grootste verschillen tussen Nederlandse en Amerikaanse Community Colleges…..

Dag 12, New York

Wauw, ik weet hoe ik moet beginnen, nog maar keer beginnen, wauw. Ik kom niet verder dan waaaaauuuuuw, wat een stad, wat een energie, wat een beleving.

Toen ik gister aankwam eerst naar de Empire State Building om alles van boven te bekijken en ik kwam toch langs op weg naar mijn hotel en ik was toch nog iets te vroeg om in te checken.

Hotel is prima, klein, maar schoon en ze blijven poetsen!! Das een gelukkie toch?

Vanmorgen eerst een lekker omeletje bij buurman "Cosi", vervolgens "downtown" naar Lower Manhatten. Om 10.00 u is er een rondvaart door de Eastriver en de Hudson, waarbij we tegelijk langs Ellis island en het vrijheidsbeeld varen.

Jammer voor de weersvoorspellers, maar ondanks hun regenvoorspellling, is het de hele dag prachtig weer.

Verder; Broadway, Wallstreet, Batterypark, Cityhall, Castle Clinton enz.

Voordat ik vertrok heb ik mij nog aangemeld op een site van 9/11memorial. Door je aan te melden kun je een ticket bemachtigen voor deze indrukwekkende herdenkingsplaats. Wel is overal waar je naar binnen wilt, beveiliging en dan niet zo maar agenten die rond kijken, maar fouileren, scannen, riem af, alles uit de zakken halen, tas erdoor scannen, mensen scannen, het is of je iedere keer op het vliegtuig stapt.

Vervolgens naar het "Holocaust museum" drie verdiepingen hoog. Per verdieping; De geschiedenis van de Joden, de oorlog tegen de Joden en het weeropleven van de Joden. Indrukwekkende ervaring kan ik wel zeggen!.

Ik heb nog steeds energie, al wordt het wel minder. Maar goed, zo vaak kom je toch ook weer niet in NY. Dus vanavond nog naar "Central Park". Je verwacht niet zoveel groen in een stad als deze, maar het is er wel en nog mooi ook nog.

Vervolgens nog even op advies van Jolien naar "Dylans Candy Bar", de mooiste snoepwinkel van de stad, het land? Of misschien wel van de wereld!. Wel duur, maar je hoeft natuurlijk niets te kopen. Er ligt, hangt, staat zoveel zoetigheid dat de medewerkers er wekelijks naar de tandarts moeten om gaatjes te behandelen of te voorkomen!

Het is nu 21.00 u en ik heb de "knollen op", nog even dit stukje afschrijven en dan lekker slapen. Morgenmiddag om 16.00 u weer terug met de bus.

Ik heb met Marc om 13.00 u ergens afgesproken voor een bezoek aan het Gugenheimuseum.

Welterusten!

Athletics at ECC (Corine)

Om erachter te komen hoe het op een Community College werkt qua studie/sport heb ik een meeting gehad met 2 athletic directors hier op ECC.

Studenten die hier in de VS aan sport doen, spelen altijd voor het team van de school, en de competitites tussen Community Colleges worden allemaal in de buurt gehouden (max. 2 uur reistijd).

ECC heeft teams voor o.a. basketbal, baseball, voetbal, volleybal en softbal. De school beschikt over een groot events center / sportzaal en een baseball field en er wordt elke dag vanaf een uur of 3 door de teams getraind.

Op een regulier College moeten studenten af en toe verder reizen dan 2 uur om een wedstrijd te spelen. Als ze hierdoor lessen missen kunnen ze dit van tevoren overleggen met hun docenten en het (huis)werk meenemen. Er reist standaard een tutor met het team mee, en er zijn verschillende tutors voor verschillende vakken.

Omdat studenten hier tot hun 18^e leerplichtig zijn en daarna pas (als ze dat willen) verder studeren op een (Community) College, komen ze niet in de knoei met hun uren zoals dat bij ons het geval kan zijn.vDe meeste docenten zijn begripvol voor de situatie van de sporters, maar er heerst op een College wel een duidelijke scheiding tussen academics en athletics. Het sporten voor school teams heeft als gevolg dat sommige studenten alleen verder “studeren” omdat ze dan ook verder kunnen sporten.

Natuurlijk heb ik ze verteld over hoe het bij ons gaat op het Johan Cruyff College. Dit vonden ze zeer interessant. Van Johan Cruyff zelf hebben ze echter nog nooit gehoord, en omdat wij onderwijs bieden voor studenten vanaf 16 jaar komt de manier van werken op het JCC meer overeen met hoe het hier gaat op een High School.

Al met al was het toch een interessant ontmoeting, en een stapel JCC keychords en pennen armer, en een tas vol ECC merchandise artikelen rijker, nam ik afscheid van de directors van het athletic department.

Excuus voor de fouten in de tekst. Door een veranderende layout van dit Blog is het met mijn Ipadje niet meer aan te passen. Ik moet alles knippen en plakken.

Op dit moment zit ik in de trein naar New York, vertrokken vanaf Boston, ik ben net vertrokken van New Haven, Connecticut, Connecticut heeft een prachtig landschap, met heuvels, meren en natuurgebieden. De reis duurt ongeveer 4 uur van de in totaal ruim 6 uur.

Marc werkt van s'morgens 7.00 u tot soms wel 22.00 u door en dat 5 dagen per week, vaak ook op zaterdag. Hij heeft 2 banen om zijn auto, hypotheek en scheiding te kunnen betalen. En dan te bedenken dat hij 66 jaar is. Zijn broer is 69 jaar en werkt ook nog 5 d/w. Ik zie dat overal hier. Obama is bezig me een wet om mensen die de hypotheek iet kunnen betalen tegemoet te komen.

Wat verder oovalt is dat sommige onvoorstelbaar rijk zijn. Met huizen als kastelen, terwijl het aantal daklozen onvoorstelbaar groot is.

Ik denk dat we in Nederland nog niet zo veel te klagen hebben.

Vanmorgen,(maandag) eerst college gevolgd bij professor Marc Mannheimer, over sense, vision, hearing, smell, taste, touch, synestasia. Een ontdekkingstocht over waarnemen met je zintuigen.

Na de les heeft Marc een cursus van 1,5 uur, wat mij de gelegenheid geeft omneen eindje tevgaan wandelen. Na de wandeling een kop koffie bij de Italiaan. Vervolgens voorbereiden van de trip morgen naar New York.

Maadag 24 oktober.
De tweede week al weer..........
Vanaf vrijdag hebben we alleen maar toeristische dingen gedaan, met dit prachtige weer is dat geen straf.
Vrijdag gingen we naar Galena een oud plaatsje aan de grens met Iowa. Je kunt daar veel zien uit de burgeroorlog General Grant heeft er gewoond, hij werd later president van de VS.
Zaterdag naar Madison, de hoofdstad van Wisconsin. Super stad, Universiteitsstad, dus veel jeugd. Het is een progressieve stad, we hebben diverse demonstraties gezien, tegen Wallstreet en tegen de zittende gouvernor.
We waren daar met een vriendin van Cristina en haar dochter die getrouwd is met een vrouw. Bij ons normaal, maar in Amerika niet. Behalve in Madison, daar wordt progressiever gedacht over dit soort zaken. In Rockford, waar ik logeer ligt dat wat gecompliceerder.
Gisteren zijn we in Chicago geweest. De Navy pier bezocht (beetje Scheveningen maar dan natuurlijk veel groter). En op de Hancock Tower geweest ( het 1 na hoogste gebouw van Chicago).
Daarna oude vrienden ontmoet (sommigen weten misschien nog dat ik vijf jaar geleden bezoek had uit Amerika) Het was geweldig om ze weer te zien.
toen naar huis file.........
Straks een ontmoeting met de directeur en een lunch....
Vanmiddag naar een appel boomgaard en diner met collega's .
druk druk druk, maar geweldig!!!!!!

Liefs Roelie.

Weekend! Birthday fun & Wisconsin (Corine)

En toen was het weekend! :)

Afgelopen zaterdag vierde Martha, het 3 jarige dochtertje van Sara (mijn host) haar verjaardag. Het thema van haar feestje was Halloween en alle gasten moesten verkleed komen. Rond een uurtje of 3 kwamen o.a. Super Mario, de kleine zeemeermin, Buzz Lightyear, een aantal cowboys, Mr. Potato Head en een prinses binnen wandelen. Er werd een piñata kapot geslagen en er werden fotolijstjes in de vorm van pompoenen gedecoreerd. Toen al het snoep uit de piñata op was werd de hysterische paars met roze verjaardagstaart aangesneden en aansluitend werd er nog pizza gegeten. Kinderen kotsmisselijk natuurlijk aan het eind van de dag (“Corina….I’m not feeling so good” – “You don’t feel like you have to throw up do you?” – “Don’t worry…..I just did”) maar het was een zeer geslaagde birthday party.

Zondag ben ik naar Lake Geneva geweest in Wisconsin. En jullie allemaal maar denken dat het meer van Geneve in Zwitserland lag hè. Lake Geneva is een vakantie oord vergelijkbaar met The Hamptons in New York. Prachtig meer, leuk plaatsje en de zon scheen volop. Rondgelopen, gewinkeld, foto’s gemaakt en thuis het weekend afgesloten met zelfgemaakte pumpkin soup en een hele slechte Strawberry Shortcake film.

Kortom, ik vermaak me hier nog steeds prima en ben benieuwd wat week 2 op Elgin Community College me gaat brengen....

Dag 9 Fennand,zondag visite

Zondag, rustdag. Ik had het echt nodig. Eerst vanmorgen in bed al even gebeld met 'mien wiefke', later nog even met haar geMSNed, (is dat een goed woord?). Verder vooral lezen, rusten en internetten. Na de middag met Marc op visite in Salem (New Hamshire) http://en.wikipedia.org/wiki/Salem,_New_Hampshire. Daar wonen vrienden van hem. Hij is een huisarts uit Panama, Gabriel met zijn vrouw Sue een verpleegster. Ontzettend aardige mensen die alles willen weten over Holland, drugsgebruik, alcoholgebruik en fietsen in Nederland. In dit gigantische huis, met zijn gigantsiche keuken zit ik weggezakt in een gigantische bank. Maar het was wel gezellig! Morgen een nieuwe dag, tot ziens!

Dag 8 Fennand ( met blauwe chips!!!)

Dag 8 blauwe chips!! Verjaardag in de Bronx, in New York, uncle All Roth is 100 jaar. All is een beroemde cartoonist en heeft werk in the Modern Museum of Art (MOMA.) Hij heeft ook 2 beroemde zoons die cartoonist zijn en muzikant. De hele familie is trouwens artiest en ik ga ze vandaag ontmoeten. 4.15 uur opstaan, Een prachtige dag met volop zon. 4.50 vertrekken naar Loganairport Boston, vliegtuig naar JFKairport in New York. We vliegen met Jetblue, onderweg krijgen we blauwe chips, ik was bang dat het chemische troep was, maar het blijkt van blauwe aardappels te komen. Geloof je het niet? ga dan zelf kijken! http://www.terrachips.com/our-chips/exotic-potato-chips/72822967901 Vervolgens vanaf de luchthaven met de airtrain naar Jamaicastation,  http://www.mta.info/mta/airtrain.htm  vandaar met de metro naar 53th street, voor een afspraak met familieleden om eerst naar het MOMA te gaan. Reden is, zoals gezegt de connectie van de familie met de MOMA. Na het museumbezoek met z'n allen in 2 taxi's naar de Bronx, http://www.acousticmusicresource.com/cat.php?cPath=11 In de Bronx aangekomen zie ik een vrolijke, sterke en honderduit (woordgrapje) pratende 100 jarige All in een desolate en trieste omgeving. Een verzorgingstehuis uit de jaren 60, waar het onfris ruikt, je je moet inschrijven en uitschrijven en iedereen met een sticker op loopt, zodat mensen kunnen zien dat je een 'visitor' bent. Hier zou ik zelf niet graag 100 jaar willen worden. De naaste familie heeft allemaal eten klaargemaakt volgens Joodse traditie. Hapjes, taart, brood, salades, met van alles erop. Ik herken het niet, maar het smaakt verrukkelijk. Na een poosje komt het artiestenbloed boven en begint neef Arlen Roth op zijn gitaar te spelen, Arlen is een begenadigd gitarist die onder andere gespeelt heeft met Simon & Garfunkel, Bob Dylan en Don Mclean. Samen met zijn dochter zingen ze voor uncle All die het geweldig vindt. www.arlenroth.com http://www.acousticmusicresource.com/cat.php?cPath=11 Hierna terug in de taxi naar JFKairport, waar we te vroeg aankomen, maar we kunnen zonder problemen een andere, eerdere vlucht boeken. Onderweg vertel ik aan Marc dat ik veel te weinig van New York heb gezien en het plan om donderdag ook te gaan, overtuigt mij niet dat ik dan alles kom te zien. Donderdag gaan we namenlijk (dat is het plan) met de bus naar NY, maar dan ook met studenten en een museumbezoek. Volgens mij blijft er niet veel tijd over om te sightseeen. Ik besluit om dinsdag met de trein te gaan van Boston naar NY, daar twee nachten te boeken in een hotel, waarbij ik op donderdag weer bij de groep aan kan sluiten.  Morgen is letterlijk en figuurlijk een rustdag! Pfffff. Tot later!  Groeten aan iedereen, het gaat mij goed hier, ik hoop jullie ook!

Dag 7 Fennand

Gastles van professor Lance Hidy, een bekende illustrator, desinger van onder andere postzegels http://www.lancehidy.com/,  hij maakte onder andere ook lettertypes voor Adobe vamaf 1994. Hij heeft van de school (NECC) de opdracht gekregen om een poster te maken ter ere van het 50 jarig bestaan. De studenten zijn van de afdeling Graphic en desing, dus wil Lance de uitleg van de opdracht vooral gebruiken om de studenten het proces mee te geven. Je ziet hier tegelijk ook het verschil in aanpak, omdat een poster als dit wordt gesponsord en de sponsors, lees het geld, hebben het laatste woord. Ik begrijp dat de collega's geen grote indruk hebben van de persoonlijkheid van deze eigenzinnige man, maar hij is voor mij makkelijk benaderbaar en knoopt een geanimeerd gesprek aan met mij over Holland waar zijn exvrouw familie heeft wonen. Hierna naar de schoolbibliotheek waar ik in een shop wat leuks mag uitzoeken als aandenken. Na het eten is er een facultymeeting waar ik wordt voorgesteld. Ook hier zie je duidelijke verschillen. De gespreksonderwerpen komen mij niet vreemd over, maar de manier van afhandeling wel.  Je hoort eigenlijk maar een aantal dingen, het geld is op en er wordt van bovenaf anders beslist! Hierna is het weekend(14.00 uur) waarna we gaan shoppen in een overdadige kwaliteitssupermarkt. Marc houdt van organish voedsel en dit is een dure topwinkel. Hoewel ik iedere week in de supermarkt kom en het Nederland aan niets ontbreekt, sta ik te kijken van de overdaad. Ik zoek mijn eigen eten uit, vervolgens terug naar huis. Ik heb zin in een wandeling en vertrek naar Kenoza lake http://www.google.nl/search?q=kenoza+lake&oe=UTF-8&hl=nl&client=safari&um=1&ie=UTF-8&tbm=isch&source=og&sa=N&tab=wi&biw=768&bih=916, een werkelijk schitterend natuurgebied. Met prachtige herfstkleuren en een fabelachtige lichtinval. Ik kan niet ophouden met foto's maken en te kijken met mijn nieuwe verrekijker. Deze kijker heb ik hier gekocht onder de naam van Marc, omdat ik dan nog extra rebate ontvang van $50,-. (only voor U.S. Citizen). Een kijker, een Buschnell HD kost in Nederland bijna €500,- hier dus €158,- en echte topklasse. Levering binnen 24 uur! Morgen gaan we naar New York, om 4.15 het nest uit. 5.00 u vertrekken voor een vlucht van ruim een uur naar de Big Apple. Voor 1 dag, want om 20.40 u weer terug naar Boston! 'keep in touch with you' 

English as a Second Language….. op Elgin Community College (Corine)

Heb donderdagochtend een kijkje genomen op het ESL department van ECC. (ESL als in English as a Second Language). Ze geven hier ESL lessen op 10 verschillende niveaus, waarbij niveau 1 echt beginnersniveau is en je na het halen van niveau 10 kunt instromen in de reguliere Engelse lessen op ECC. Ik heb meegekeken in een les op niveau 2, en in een les op niveau 8.

De les op niveau 2 gaat over het verschil tussen lange en korte klinkers en er wordt vocabulaire geoefend door middel van bingo met bingokaarten met afbeeldingen van kledingstukken. Ook wordt er in de les aandacht besteed aan life skills; zoals het schrijven van een adres op een envelop en het uitschrijven van een cheque (ja, die hebben ze hier nog in de VS) Ook hier in de VS geldt, target language = language of instruction, dus er wordt door de docent alleen maar Engels gesproken, in rap tempo….. ook al snapt de helft van de klas er nog maar weinig van. De hele klas is van Mexicaanse afkomst, sterker nog 80% van de deelnemers aan het hele ESL programma komt uit Mexico. De studenten hebben constant de neiging om Spaans met elkaar te spreken, maar de docent blijft benadrukken om alleen Engels te spreken. Er is veel aandacht voor uitspraak, en er wordt veel klassikaal opgedreund (alfabet, zinnetjes herhalen enz.)

De level 8 les is van een aanzienlijk hoger niveau. Als ik de klas binnen kom zijn de studenten bezig met een pre-reading activity; een webquest over Zuid-Amerikaanse tribes, alvorens ze beginnen met lezen van een boek over een tribe in Peru. Ze bespreken hun bevindingen en verwachtingen over het boek in groepjes. Daarna moeten studenten elkaar interviewen over de verschillen in hun land/cultuur (in de hogere niveaus is er meer diversiteit aan nationaliteiten) om er vervolgens een essay over schrijven.

Heb ook een les algebra bijgewoond. Deze les wordt in het Spaans gegeven. Doelgroep voor dit soort lessen zijn Spaanssprekende (veelal Mexicaanse) immigranten die hun GED (equivalent van het High School diploma) willen halen. Doel van deze lessen is om ze algebra te leren, de Engelse taal is bij deze lessen minder van belang. Goed voor m’n Spaans zo’n les maar als ze dieper op de stof ingaan raak ik de draad een beetje kwijt ;)

Het ESL programma is gratis (grand-funded) en studenten met tal van verschillende achtergronden nemen deel. Sommige wonen al jaren in de VS, maar leren nu pas de Engelse taal. Voor het soort werk dat de meeste immigranten in de VS doen hebben ze de Engelse taal nooit nodig gehad, maar door de huidige economische situatie is dat veranderd. Fabriekswerk wordt uitbesteed, mensen raken hun banen kwijt en realiseren zich dat ze de taal machtig moeten zijn willen ze nieuw werk vinden. De docent vindt het erg interessant om te horen hoe het bij ons in Nederland werkt. Als ik uitleg dat de meeste immigranten in hun thuisland al een inburgeringcursus moeten doen voordat ze überhaupt naar Nederland mogen komen reageert ze met een verbaasd WOW!!

Elgin, Chicago en Champaign (Corine)

Afgelopen dinsdagavond waren we (international visitors + hosts) uitgenodigd bij een professor van ECC thuis. Omdat zij en haar man oorspronkelijk uit China komen werden we getrakteerd op allerlei Chinese lekkernijen die je zelf kon klaarmaken in een hot pot (soort fondue). Bij binnenkomst moesten we onze schoenen uit doen en kregen we allemaal een mooi paar slofjes aangereikt – zeer charmant ;)

Woensdag heb ik de trein genomen van Woodstock naar Chicago voor een dagje toerist uithangen. Leuke stad, Chicago. Beetje jammer alleen dat het de hele dag stortregende –had meteen nadat ik het station uitliep al een gevalletje omgeklapte paraplu en coupe windkracht 10. Weet nu wel gelijk waarom ze Chicago de Windy City noemen!

Donderdag was er een diner in Champaign, IL (3,5uur rijden van Elgin) om het 25-jarig bestaan van ICISP te vieren. ICISP = Illinois Consortium for International Studies & Programs; deze organisatie regelt uitwisselingen tussen docenten/studenten in Illinois en andere delen van de wereld. Tijdens het diner werden er een aantal speeches gehouden en uiteraard werden wij aan iedereen voorgesteld als the teachers from the Netherlands! Aan het eind van de avond kwam er een a-capella zanggroep voor ons optreden, 10 jongens van de University of Illinois. Ik dacht….. dat wordt een half uur luisteren naar het gehele repertoire van Boys II Men, maar niks was minder waar –ze zongen Indi muziek en sloten af met een mash-up van liedjes van Chris Brown en Enrique Iglesias –helemaal leuk! :)

We hebben overnacht in Champaign, en zijn de volgende dag naar de University of Illinois gegaan. Das wel andere koek dan een Community College. De campus is megagroot, en behalve alle schoolgebouwen en sportvelden vind je er winkels, kerken, theaters en de universiteit heeft zelfs een ondergrondse bibliotheek. De reden dat veel studenten toch voor een Community College kiezen is omdat het goedkoper is en dichter in de buurt. Op een Community College kunnen studenten eerst hun algemene vakken halen, en daarna op een regulier College of University zich specialiseren in een studierichting (major). Hier in Amerika zijn de eerste 2 jaar van de studie algemeen, en daarna kies je pas een major.

Dag 6 Fennand

Met de T (dat is de trein of MBTA COMMUTER RAIL) naar Boston, kosten $14,50 omgerekend een tientje voor 2 uur reizen. Dat zijn nog eens prijzen. Op Station Nord in Boston een kaartje gekocht voor de Metro, kost voor 1 dag ook maar $9,-. Ik heb in Boston de "Freedom trail" gelopen.  De Freedom Trail is een historische wandelroute door de straten van de oude stad van Boston, Massachusetts, VS. De route is aangegeven door een rode lijn op de trottoirs. Op sommige plaatsen is de rode lijn uit baksteen gevormd. De Freedom Trail is zo'n 4 km lang en loopt langs belangrijke bezienswaardigheden. Verder heb met de Metro nog diverse stations aangedaan, zoals de haven enz. De Freedom Trail begint op de Boston Common, het oudste publieke park in Amerika, dat oorspronkelijk gebruikt werd om vee te laten grazen, als legerkamp voor Britse soldaten en als galgenveld. Andere hoogtepunten langs de Freedom Trail zijn het State House, waar de staatsregering van Massachusetts zetelt; de begraafplaats Old Granary, waar revolutionairen als Samuel Adams, John Hancock en Paul Revere begraven liggen; het Old South Meeting House, een kerk waar de burgers de besluiten namen die leidden tot de Boston Tea Party; het Old State House, waar vóór de revolutie de Britse gouverneur zetelde. Voor het gebouw vond de Boston Massacre plaats; Faneuil Hall, een marktgebouw dat ook voor vergaderingen werd gebruikt, samen met de ernaast gelegen Quincy Market is het nu een toeristengebied met veel winkeltjes en kleine restaurants; het North End, het oudste deel van Boston, nu een wijk met veel Italiaanse immigranten, met de Old North Church, waarvan de toren in 1775 door de revolutionairen gebruikt werd om met lichtsignalen aan te geven dat het Engelse leger op weg was om wapens van de patriotten in beslag te nemen. Dit gaf de patriotten de gelegenheid zich op de komst van de Britten voor te bereiden, wat resulteerde in de eerste veldslagen van de revolutie, bij Lexington en Concord; en de USS Constitution, het oudste, officieel nog actieve, oorlogsschip van de Amerikaanse marine, dat deelnam in de oorlog van 1812 tegen de Britten. Het eindpunt is Bunker Hill. http://en.wikipedia.org/wiki/Bunker_Hill_Monument  Het monument is 221 meter hoog en ik ben tot bovenin geklommen! Het is nu 19.10 ik ben moe en op weg terug. See you later!

De maandag begon met een rondleiding over de campus. Je moet je een groot park voorstellen met gebouwen, vijfers grasland, tuinen enz.De gebouwen zijn prachtig ingericht met veel hout. Iedere docent heeft een eigen lokaal, de lokalen zijn gezellig ingericht. Ook heeft iedere docent een eigen kantoortje. Na de lessen hebben ze een uur spreekuur voor de leerlingen.De leerlingen kunnen binnen lopen, maar meestal maken ze eerst een afspraak.De campus heeft een eigen overdekt/open lucht theater waarvan het dak open kan. Er is een indoor theater met een grote opslag voor requisieten en costuums. Ze spelen Sheakspeare, maar ook musicals. Ze doen 4 grote producties per jaar. Dit doen ze met leerlingen en vrijwilligers, docenten.We hebben twee uur rondgelopen en hebben nog niet alles gezien. Kunnen werken in studeren in omgeving zoals deze moet geweldig zijn. Iin de middag rondgereden door de omgeving. Om drie uur moesten we weer op school zijn. Er was een vergadering van alle fulltime docenten. In Amerika zijn geen landelijke afspraken over de salarissen zoals bij ons. Het college van bestuur bepaalt hoe de contracten er uit zien. De collega's hier werken al sinds juli zonder een contract. Er is sinds die tijd geen overleg meer geweest en nu kregen ze te horen dat er geen bijdrage meer wordt gedaan door de werkgever in de ziektekosten.Ze hebben een aantal woordvoerders het mandaat gegeven om een staking te organiseren mocht dat nodig zijn en het vertrouwen in het bestuur opgezegd.Dinsdag een college sociologie bij gewoond, bekend terrein, inhoudelijk niet zo verschillend van wat wij doen bij SCW.Het ging over sociale controle en deviant gedrag.Ach wat zijn die klassen toch lekker rustig, lesgeven is hier echt een makkie!Dit komt omdat ze inschrijven om een bepaalde module te volgen, ze kennen elkaar niet als cohort zoals bij ons. Dit geeft een heel andere groepsdynamica.In de middag een Japanse tuin bezoht en vol inspiratie voor mijn eigen tuin terug gekomen.'s avonds een rondleiding gehad in een theater uit 1929. Nog helemaal origineel, echt prachtig!Nu zit ik in een conferentie over techniek, bedrijfsleven en opleiding.Studenten missen ook hier de basisvaardigheden taal, rekenen en communicatieve vaaridgheden. Ze worden veel te algemeen opgeleid, zodat ze als ze aan het werk moeten te weinig practische kennis hebben, beroepsonderwijs is hier afgeschaft, dat vinden ze hier erg jammer. Tijdens deze conferentie hopen het bedrijfsleven en de school elkaar te vinden.Er is wel werk, maar geen goed opgeleide mensen. Wat dat betreft doen we het nog niet zo gek in Nederland.Vriendelijke groet, Roelie Beunk

Zaterdag na veel wachten en een heerlijke Starbucks koffie (creme brulee met expresso) vertrokken naar Chicago.Ik dacht nog even dat dame van de douane mij wilde knuffelen, ze stond mij de armen wijd op te wachten, maar nee ze wilde mij fouilleren...In het vliegtuig de film "Briefgeheim" gezien, de film waar onze Maaike de titelsong van zingt.Aangekomen werd ik opgewacht door Cristina, mijn gastvrouw.Een gezellige Argentijnse, dat klikt wel!Ze had meteen voor mij een aantal collega's voor het eten uitgenodigd, we hebben samen Chili gegeten en natuurlijk veel gebak als desert, door een collega zelf gebakken (sla dat maar eens af!).Wat fijn om zo met collega's van gedachten te kunnen wisselen onder het genot van een goed glas wijn, aardige mensen met een goed gevoel voor humor een relativerend vermogen, ik voel me thuis. Naar bed om 21.00 uur Amerkaanse tijd, jullie lagen er toen al lang in. Het was 4 uur 's nachts...ach ja gezelligheid kent geen tijd.De volgende ochtend om 6 uur op, met een hele bus mensen naar Chicago.Wij zaten in de bus met een groep kerkmensen van de black community. Cristina en ik waren de enige niet gekleurden.Super gezellig was het, wat een goede sfeer!De gospelbrunch was super met veel halleluja! en veel eten.....Daarna gewandeld door de campus van Chicago University en het museum over de geschiedenis van de zwarte gemeenschap van Chicago bezocht, erg interessant.Toen naar huis en de sportschool..pfffGelukkig eindigden we in de sauna. Kun je je voorstellen dat er vrouwen geheel gekleed in de sauna zitten? dat was nieuw voor mij.Eten en op tijd naar bed. Midden in de nacht gebeld door de politie Almelo, maar hart stond stil. Gelukkig niet prive.......groet , Roelie

Dag 5 Fennand

Northern Essex Community Center; Lokaal B314, 8.30uur Les begint over het plaatsen van files in Dropbox. 18 leerlingen moeten hun spullen digitaal inleveren. (gemaakt met Illustrator CS5). Het is een les waar leerlingen kritiek vragen van andere leerlingen over hun gemaakte opdrachten. De opdracht is, teken een interieurruimte met 1 punt perspectief. Het gemaakte werk wordt met de beamer getoond, waarbij de leerling uitlegt hoe hij/zij de tools gebruikt heeft, anderen kunnen daar vragen over stellen. Lijkt mij zeer effectief. Leerlingen worden erg betrokken bij de les. Erg leuk om te zien hoe leerlingen hun fantasie gebruiken om hun gemaakte werk te verklaren. Wat je ziet is hun worsteling met het programma, het verdwijnpunt in het perspectief en het daarbij te veel willen laten zien! 10.00uur einde. Naar het zwembad, vervolgens naar Newburyport, daarna met Marc de omgeving bekeken met de auto, wat is alles toch veel, groot, meer, meest, big, enorm, relaxed,  in de USA. Uurtje gewandeld, vervolgens de administratie bijwerken. Morgen met de trein naar Boston, ik heb al uitgezocht hoe ik moet reizen. Eerst vanaf station Bradford naar Station Nord in Boston, vervolgens met de Green line (metro) maar Goverment centre. See you!

Dag 4 Fennand

Vroeg op en naar school, even wat msnen met mien wiefke en een ontmoeting met de dean Sue, hoofd van de division waar Marc werkt. 8.30 naar de klas waar een aantal "BOL" deelnemers is, ze lijken allemaal een stuk minder geintreseerd dan de "Praktical students" soort of BBL deelnemers. Er wordt met de beamer lesgegeven over kunstgeschiedenis, als voorbeeld wordt genoemd de " Gutenberg bible" er wordt gepraat over lettertypes, uitlijning van letters enz. Het lesboek is "Meggs History of graphic desing" 11.30 naar Susan Martin  interim director van het Learning accommodations Center. Ik krijg hier een inkijkje in het inclusief onderwijs. Hier is het normaal dat "alle" kinderen naar dezelfde school gaan, gezonden, blinden, doven enz. De school moet zorgen voor voldoende ondsteuning. Na de middag zwemmen en een kop soep halen bij een italiaans koffiehuis. De avond gevuld met tv kijken en de krant lezen

The first days (Corine)

Yes, ik ben er! Zaterdagmiddag vertrokken vanaf Schiphol en na 8 uurtjes met opgetrokken knietjes in een KLM Boeing geland op de luchthaven van Chicago. Ik werd van het vliegveld gehaald door Alex, de man van mijn host Sara. Na een uurtje rijden kwamen we aan in Woodstock, een plaatsje ten noordwesten van Chicago waar Sara en Alex wonen met hun drie kinderen van 1, 3 en 5.

Ik werd verwelkomd in een huis dat vol hing met kindertekeningen met WELCOME CORINE erop en een 12-pack Diet Dr.Pepper (fijn favoriete soda) met een grote strik er omheen.

Zaterdagavond zijn we gelijk uit eten geweest en zondagochtend zat ik al vroeg in de kerk :) Zondagmiddag was er een bijeenkomst voor alle mensen die dit jaar meedoen aan het uitwisselingsprogramma of in het verleden mee hebben gedaan. We hebben met een groep gemountainbiked langs de Fox River en daarna samen gegeten. Het was erg leuk om de ervaringen van anderen te horen en om alvast wat mensen van Elgin Community College (ECC) te ontmoeten.

Op maandagochtend ben ik met Sara en haar dochtertje van 3 mee geweest naar de library. Eens per maand hebben ze daar een activiteit voor kinderen. Dit keer was er een vrouw met een gitaar die verhaaltjes vertelde en liedjes zong. Daar zat ik dan in een kringetje tussen 20 kleuters…... ;) Aansluitend zijn we naar een pumpkin patch gegaan om voor mij een pompoen uit te zoeken voor Halloween.

Op maandagavond ben ik naar ECC geweest. Sara is net als ik docent Engels. Ze werkt fulltime, maar dat betekent hier niet dat je elke dag van 9-5 op het college bent. Ze geeft 2 vakken online en geeft ook ’s avonds les. Ik ben mee geweest naar haar English 101 writing class, De les stond in het teken van het schrijven van een essay voor het aanvragen van een scholarship (studiebeurs). De studenten hadden allemaal al een opzet gemaakt en Sara vroeg de studenten om elkaars werk te lezen en daarna te vertellen welk essay ze het beste vonden en aan wie zij de studiebeurs zouden geven een waarom.

Vandaag begon mijn dag met een rondleiding over de campus van ECC, en aansluitend was er een meet&greet voor ons international visitors (we zijn hier met 2 docenten uit Nederland, en 1 uit Finland) compleet met spandoek met onze namen erop, en een taart met de Nederlandse en Finse vlag. Daarna ben ik mee geweest naar één van Sara’s lessen (wederom English writing, maar op een wat lager niveau). Wat opvalt is dat er maximaal 20 studenten in een klas zitten, en dat bij de lagere niveaus de docent hulp heeft van een tutor. Zo kon Sara met een groepje van 10 studenten de opdracht doornemen, en nam de tutor de rest van de klas bij zich. Wat een luxe!

Het weer is super en Illinois is echt prachtig in de herfst. Het landschap doet me denken aan Pennsylvania alleen dan met iets minder platteland en de steden hier doen wat Europeser aan. Ik geniet met volle teugen en zal in mijn volgende bericht nog meer vertellen over het onderwijs hier op ECC!

Corine

Dag 3 Fennand

Dag 3  Opstaan om5.55 Douchen en 6.45 vertrekken naar de school waar Marc professor is in Arts and Sience. Wat handjes schudden en presentjes uitdelen, je weet ten slotte maar nooit of je ze nog nodig hebt. Ik ontvang een inlogcode voor de Ipad and lets go! 09.15 start les. Eerst voorstellen en vragen stellen. Vandaag een les over Leonardo da Vinci. Studenten werken met een werkboek gebaseerd op zijn gedachtengoed, als filosoof en kunstenaar. Het valt mij op hoe open Amerikanen praten over het geloof. Een intactieve les met 18 studenten van diverse leeftijden. Het begin met het vertellen over belangrijke persoonlijke gebeurtenissen. Vervolgens worden relaties gelegd met da Vinci en worden voorbeelden genoemd door de docent. Na 1 uur en 3 kwartier wordt er een meer eenzijdige/docerende uitleg gegegeven, er is dus heel veel ruimte voor inbreng. Het is al met al een filosoferende ervaring. Om 12.00 wordt ik in het centrum van Haverhill uitgezet om iets te gaan eten, Marc moet naar de tandarts. We spreken af dat ik naar huis terug loop. Om 13.30 gaan we naar het zwembad. Om 16,00 uur naar een italiaans koffiehuis, waar we met "Vinie" praten, een vrolijke concierge van een Highschool. Na een beagle met Peanutbutter ga ik om 17.00 een ruim uurtje wandelen. Kwart over zes is het donker! En ga wat zitten internetten, zo kwam dit verhaal dus online, het is maar dat je het weet! See you later!!

Dag 2 Fennand

Dag 2  Vanmorgen uitgeslapen, je bent toch wel een beetje in de war door het tijdsverschil. De vorige dag was 6 uur langr! 10.00 uur vertrokken met Marc richting de kust naar Newburyport vandaar naar het noorden Hampton en verder naar Portsmouth. Later naar de North pier om te sightseeing http://www.riversideandpickering.com/index.php?option=com_content&view=article&id=29&Itemid=47. Via de 95 highway terug, http://en.wikipedia.org/wiki/Interstate_95_in_Massachusetts. Ondertussen nog even naar de campus gereden van the Norden Essex Community College. Bij thuiskomst even internetten en rusten, vervolgens een uurtje wezen wandelen.

Fennand dag 1

Om 6.10 vertrokken met de auto naar Deventer, vervolgens met de trein naar Schiphol. Om 11.08 vetrokken over Engeland en Canada, wat je glashelder ziet liggen, naar Logan airport, Boston, Massachusets, niet nadat ik de klok 6 uur heb teruggezet. O ja ik heb ook nog snel een twitteraccound gemaakt, voor de liefhebber @fennand1. Aangekomen in Boston krijg ik een hartelijk onthaal door Marc, die me naar zijn huis brengt in Bradford. Na een boterham met peanutbutter pak ik mijn koffer uit. Op de Ipad zie ok dat het in Nederland 22.41 uur is, maar het is hier nog middag. Marc moet online nog leerlingen begeleiden, dus heb ik even tijd vor mijzelf. See you later, Fennand

Gaan met die banaan!

Hey ik ben er ook klaar voor, Massachusets, here I come. Ik zal proberen om mijn belevenissen te vermelden! Fennand

Leaving on a jet plane

All my bags are packed, I'm ready to go..... Overmorgen vertrek ik...... naar Chicago! De aankomende twee weken zal ik te gast zijn op Elgin Community College in Elgin, Illinois. Ik ben heeeeeel benieuwd naar wat me allemaal te wachten staat. Ik heb van mijn host in ieder geval al een programma ontvangen, en een ding is zeker: Ik hoef me niet te vervelen :) In de tijd die ik nog over heb zal ik hier af en toe een bericht plaatsen over mijn belevenissen aldaar.

Corine

Hallo,

nog een paar dagen voordat we vertrekken naar Amerika. de voorbereidingen zijn in volle gang. Ik heb er zin in.
Groet, Roelie