Donderdag 29
Vandaag zou ik eigenlijk een les geven over interculturele communicatie, maar Jerry vroeg me nadrukkelijk om naar zijn les over Criminologie te komen. Dus ik had me gisteren bij de desbetreffende docent afgemeld. Vandaag kwam ik dus een student tegen die semiverontwaardigd aan me vroeg waarom ik niet was gekomen. Ze vertelde me dat ze eigenlijk vandaag ziek thuis had willen blijven maar speciaal voor mij gekomen was. Gelukkig was mijn aanwezigheid in de klas van Jerry meer dan de moeite waard. Doordat ik het Europese perspectief rond een aantal juridische zaken aan kon dragen kwam de connectie met Sociologie erg duidelijk naar voren. Bijvoorbeeld op het moment dat we duidelijk konden maken dat ons rechtssysteem erg op rehabilitatie is gebaseerd waar het systeem in de staten erg op bestraffen is gericht.
Verder een niet zo goede les over pedagogiek meegepikt en een goed gesprek met de Rikie Oosthof van hier. Of te wel hoe ze de professionalisering van hun eigen staf vorm proberen te geven. Zoals je wel vaker hoort vindt iedereen deskundigheidsbevordering belangrijk…………………..voor anderen.
‘s Avonds waren Patriciaat (de andere Nederlandse die op dit College is)en ik waren samen met een paar anderen uitgenodigd bij 2 collega’s van Jerry. Daar ze Chinees is was het Chinese eten wat ze gekookt had heel erg lekker.

Vrijdag 30
Laatste dag.
Eerste uur een saaie les van een niet zo goede docent. Uurtje vrije tijd waarin ik een bedankt kaartje bezorgde bij de directeur. Koffie met jerry en daarna naar Terri Llavan. Zij is de coördinator van een soort aansluitingsnetwerk voor tieners uit een achterstandssituatie. Zeer veel interessants gehoord natuurlijk. Daarna door naar de campuspolitie. Ze zijn een afdeling van het plaatselijke politiekorps. Echte guns, bewakingscamera’s, van alles. Rondgeleid, veel gediscussieerd over aanspreekbaarheid versus blauw op straat etc. Ik kreeg een badge en een button van ze!!
Lunch met Jerry en door naar de dependance. Weer rondgeleid. Afdelingen bekeken die we zelf ook hebben, maar waar ik nooit kom: motortechniek en zo.
Vanavond afscheidsavondje uit met live muziek in de stad. Eerst even een dutje op de bank.

Vanmorgen voelt Jerry zich niet al te goed en vervolgens gaat alles mis met mijn rooster. Uiteindelijk kwam er natuurlijk toch een heel acceptabel programma uit te voorschijn. Ik heb eerst even voor mezelf zitten werken, genoeg mail te lezen en verslagen te schrijven immers. Toen bij 2 lessen geweest. 1 over nomen, waarden en aanpassingsgedrag. Wel leuk dat ik af en toe iets kon toevoegen vanuit mijn beleving natuurlijk. Ik heb verteld hoe ik bij elke kennismaking, afscheid etc. me af loop te vragen wat ik zal doen, hand geven, huggen (zoals ze hier heel gewoon vinden) of de bekende 3-klapper van onszelf (die ze hier raar vinden).
Daarna door naar een les over het Amerikaanse politieke systeem. Overigens is hier, anders dan bij ons, de looptijd van lokaal naar lokaal ingebouwd in het rooster. Ook is de inroostering heel simpel. Je hebt een bepaalde les 2 of 3 maal per week. Als je hem 3 maal hebt dan heb je hem op Maandag, Woensdag en Vrijdag. Steeds op dezelfde tijd en in het zelfde lokaal. 2 uur per week dan dus op Dinsdag en Donderdag. Tussen alle lessen is steeds 10 minuten looptijd ingepland.
Ik was dus keurig op tijd voor de slechtste les die ik tot nu toe gehad heb. De docent was een spreker, dat zeker, hij had droge humor, dat ook. En dat was het dan wel. Hij stelde mij niet voor aan de klas. En dat voelt heel raar als je verder overal als de koningin wordt binnengehaald…. Nee, zonder gekheid, dat is heel vreemd omdat de studenten er onrustig onder werden, ik hoorde ze tegen elkaar mompelen over iets uit Holland en zo. Na afloop van de les wilde ik de docent bedanken dat hij me in zijn les had laten zitten, maar hij was al vertrokken voor ik die kans kreeg. Overigens liet hij ook wat kansen liggen omdat hij het een aantal keren had over bijvoorbeeld zaken als: wij als inwoners van de Verenigde Staten vinden het erg belangrijk of onze president Katholiek of Protestant is. In West-Europa maakt ze dat niks uit.
Vervolgens had ik eigenlijk een les om naar toe te gaan, die niet door kon gaan en een afspraak die niet op kwam dagen. Tja….. Veel email gelezen en materiaal doorgebladerd wat hier in de lessen wordt gebruikt.
Met jerry naar zijn huis en met de honden een mooi stuk gelopen langs de rivier. Daar liepen we tegen een reddingsoperatie aan door de plaatselijke brandweer. Er bleek een trailer en een truck in de rivier te zijn gegleden. Ze waren met 2 duikers en een takelwagen bezig de truck uit de rivier te trekken. Jerry kenden een van de vrijwilligsters van de brandweer en sprak met haar over wie het was etc. Volgens Jerry ging het om een vader en zijn meerderjarige zoon die waarschijnlijk met een boot wilden gaan jagen. Op herten. En vervolgens vergeet een van hen de handrem op de nog lang niet afbetaalde veel te dure truck te zetten….
Snel naar huis en omkleden: we gaan eten bij de president. Dat is dus de directeur van het College. Morgan, de zoon van Jerry, was eerst nogal onder de indruk van het feit dat we naar de president zouden gaan. Tot hem duidelijk werd dat we het her hadden over de baas van zijn vader ipv de president van zijn land.
Jerry en Kari gingen mee, er waren kadootjes, er was superbe wijn, er werd dom gezwetst. En er werd op een gegeven moment zeer interessant vergeleken. Nederlandse systemen versus die van de USA, Nederlandse manieren versus die van de VS, Plattelandsgewoonten versus grotestadsmentaliteit.

Zo maar een dagje erop uit zo tussen de bedrijven door. Een collega van Jerry die eerder heeft deelgenomen aan het uitwisselingsprogramma neemt mij en Patricia mee naar Lake Geneva. Een prachtig meer iets buiten Rockfort, In de bovenliggende staat zelfs. Op weg ernaar toe gaan we langs een Appelboomgaard. In de herfst is het the-place-to-be. Hier koop je alle gezellige-gezonde-huiselijke zaken als bakspullen, herfstdecoratie, snoepjes als in Dille en Kamille maar vooral appels om zelf te plukken, donuts en apelcider. We kijken rond, kopen wat en eten donuts natuurlijk. Door naar het meer. We lunchen heerlijk met uitzicht op het meer en nemen een rondtocht op het meer. De boot vaart langs de oevers van het meer en geeft uitleg over alle dure huizen van de rijken uit Chicago die hier wonen. Na deze tocht gaan we nog wat shoppen en dan terug naar Rockfort. Omdat Patricia nog weinig kans heeft gehad om naar een supermarkt te gaan doen we dat nu. De immense supermarkt met de oneindige gangen met meters en meters croutons of gangen vol kattenvoer of kasten met alle verschillende soorten sladressing en natuurlijk de muren vol vriezers met honderden soorten pizza etc. zijn nogal overweldigend. Ik was al eens geweest, dus ik deed wat gerichter inkopen! Door naar een benzinestation waar de man van de gastvrouw van Patricia ons oppikt in een echte truck. Hij is boer, dus dat is een logisch vervoermiddel voor hem. Leuke man met mooie boerderijverhalen (hoewel hij eigenlijk manager was en rechten heeft gestudeerd). “Thuis” een maaltijdsalade voor mezelf gemaakt van koude kip die over was van de BBQ van Zondag, paranoten die ik vandaag in de supermarkt had gekocht, sla etc. De rest van de familie had al eerder gegeten. Steven, Jerry‘s broer, kwam langs en Jordyn (de uitwonende dochter van Jerry) ook. We hebben heel wat afgekletst. Ongelooflijk hoe dit gezin me toelaat in hun familie, hun verhalen, hun problemen. Na wat koppen thee en een warme melk tevreden in mijn bedje gerold.

Maandag 26
Vanmorgen begonnen met een les Drama. En prachtige zwarte Britse liet de klas fragmenten zien van een bepaald toneelstuk. Het stuk hadden ze in een eerdere les al eens doorgenomen, nu gingen ze door 2 versies heen dmv het om en om laten zien van fragmenten uit 2 versies van het verfilmde stuk. Raar om daar ineens een verouderde Claire Huxtable in te zien.
De docente, met haar heerlijke Britse accent vroeg de klas te reageren op wat ze had laten zien. Interessante les.
Na deze les ging ik mee met Jerry naar zijn “Honours” klas. Dat is een klas met studenten die in het voorgaande jaar een bovengemiddelde score hebben behaald en daarom beloond worden door bij elkaar in een groep gezet te worden. Een in mijn ogen zeer interessant concept. Ik vind dat we naast de aandacht die we geven aan mensen die moeilijk mee komen ook aandacht meten geven aan studenten die erg goed mee komen.
Tijdens deze les liet Jerry de studenten reageren op onderzoeksvragen die ze in de afgelopen week hadden opgesteld. Door ze op elkaar te laten reageren en zaken toe te voegen werd hen duidelijk (merkte ik) dat het lastig is om objectief geformuleerde vragen op te stellen. Ook merkten ze dat het belangrijk is om feiten en opinies te scheiden. Ten slotte merkten ze nog dat het lastig is om vragen eenduidig op te stellen. Kortom, er werd volop geleerd. Mooi om de gretigheid te zien en om te zien dat al die zaken als kwartje vielen. Nu is het wel nog zaak om de gevallen kwartjes (als in de geleerde en opgemerkte zaken) in te slijpen. Daarna door naar een andere les van Jerry: introductie in Sociologie. Ik beantwoorde wat vragen over Nederland en volgde de rest van de les tot ik werd opgepikt door een gepensioneerde bibliothecaresse. Zij was enige jaren geleden de gastvrouw van Marlies, een collega van ons eigen ROC. Ze werkt op het OLC van Mens en Maatschappij. We gingen lunchen en kletsen heel wat af. Doordat we Marlies allebei kennen, en een aantal plekken allebei kennen was het alsof we elkaar al kennen. En natuurlijk omdat het een lieve, open, slimme en gezellige vrouw is. Na de lunch nam ze me mee naar een bibliotheek in een voorstandje van Rockford. Deze bibliotheek vervult deels de rol van een buurthuis. Ze organiseren allerlei activiteiten om mensne van alle leeftijden in elk geval het gebouw binnen te krijgen. Zo hebben ze moeder/peuter groepen waar voorgelezen wordt, maar ook tienergroepen waar ze bijvoorbeeld knutselen. Ik kreeg een uitgebreide rondleiding langs alle medewerkers en kwam meer te weten over het werk in een bibliotheek dan ooit. Soms waren er opvallende verschillen, zoals ik hiervoor al beschreef, en soms kwam het toch wel erg overeen.(voorzover ik de Nederlands bibliotheken ken dan…..)
Daarna nog even een mooie boekwinkel in. Ik wist het al maar het blijft vreemd om te zien dat In de USA iedereen overal staat te lezen in de boeken of zelfs lekker in een leunstoel wegzakt met een boek, terwijl wij toch vaak niet verder gaan dan het lezen van de achterkant. (Aan de andere kant kun je hier bij het kopen van een CD niet eerst luisteren….). Ik koop wat boeken, en wat souvenirs. Het voelt heel geleerd om daarbij ondersteund te worden door een bibliothecaresse.
Daarna snel naar school waar Jerry me meeneemt naar huis. Een lange geslaagde maar druilerige dag die wordt afgesloten met afhaalpizza thuis. (Wie heeft er spinazie op de pizza besteld……) In de USA bestel je gewoon 1 grote pizza waar je met elkaar van eet. Gezelli dus. Na het eten lang gekletst aan de keukentafel en daarna samen met Jerry een film gekeken. Heerlijke bank, dus ik viel prompt in slaap. Naar bed dus.

Maandag 26 oktober

Hallo allemaal,
Even laten weten dat het hier allemaal erg indrukwekkend is en ik me een slag in de rondte werk !!
Elke dag maak ik nieuwe dingen mee - natuurlijk ! Het gaat hier op het college er zo anders aan toe dan bij ons in Nederland. Elgin Community College www.elgin.edu.com
Ik heb erg veel meegekeken op het college hier in eerste instantie - hoe alles georganiseerd wordt, in vergaderingen gezeten waarvan wij zouden zeggen - doe dat in een klein clubje en beslis nadat er een voorstel is …..tot vergaderingen waarin gestemd wordt of iemand een tegemoetkoming krijgt voor een conferentie - lezing of studiereis ! (collegebreed)
De eerste dag een ontbijt aangeboden gekregen met de president van de school ( de directeur / voorzitter CvB ) en een rondleiding. Meteen erna een rondleiding op de campus en hup! mee de les in van Candice-mijn exchangepartner, waar ik ook woon. Les tot 18.00 uur en dan nog boodschappen doen en een eind rijden en koken !!
Elke dag hier wordt het laat en iedere morgen is het vroeg op.
Vandaag om 7.20 begonnen op een highschool om te kijken in de groep gehandicapten die hier gewoon in het systeem mee moeten draaien - met een juf, assistenten en een verpleegster. Vorige week al naar een kinderdagverblijf geweest en een basisschool om te kijken en praten hoe ze daar werken met ditzelfde uitgangspunt.........integratie en acceptatie ten top..........met 1 " maar" ...............dit is wat de staat biedt - anders zoek je maar een priveschool of opvang. Ook naar een centrum geweest waar ze kinderen en ouders trainen op fysiotherapieterrein, met opvoedingsondersteuning erbij.
Er wordt veel georganiseerd voor ons (1 docent uit Bergen op Zoom en 1 uit Eindhoven,1Chinese docent en ik ) De ene keer een lunch, vandaag een receptie voor alle geinteresseerde docenten van de hele school, de andere keer bij iemand thuis en als je niet wilt achterblijven, nodig je voor de volgende dag / avond een hele club mensen uit bij jou thuis.
In het weekend ben ik naar Chicago geweest - 1 dag - en naar Michigan naar de duinen van Lake Michigan - " natuurlijk" ontbijt je dan buitenshuis, hetzelfde met lunch en diner. Koffie neem je mee in de auto, want de afstanden zijn behoorlijk.

Rosa Boonman

Weekend.
Zaterdagochtend, na een lekker ontbijt, vertrekken we naar het zuiden van de staat. Ik ben in 2003 al eens in Illinois geweest tijdens een vergelijkbaar uitwisselingsproject. Ik wil vandaag graag terug gaan naar de mensen die me toen hebben ontvangen. Jerry, Kari en Morgan zijn zo lief om me er naar toe te brengen. Het eerste uur van de trip rijden we door een ongelooflijk prachtig landschap, langs kleurrijke bomen en kronkelen we langs mooie rivierhuizen, doorkijkjes naar de rivier enzovoort. Daarna komen we op de snelweg. Saai, saai, saai, uren lang door erg vlak landschap.
We stoppen onderweg voor een snack voor Morgan, even plassen en zo. Later nog een keer voor koffie, meer plassen en frietjes voor de anderen. Om een uur of 2 zijn we in Champaign. Heel leuk om Jody en Paul (en hun katten Meatloaf en Dante) ineens weer te zien! Ook erg leuk om weer terug te zijn in Champaign, ik herken enkele straat hoeken. Ook herken ik het fanatisme waarmee in Champaign de mensen hun voortuin aankleden in verband met Halloween. Dat was in 2003 ook het geval. Ik ken Champaign inmiddels al wel iets beter omdat ik in de zomer van 2005 3 weken terug ben geweest (met het hele toenmalige gezin).
We gaan heel chic uit lunchen. Daarna heel platvloers uit shoppen. We kopen pompoenen voor het pompoen graveer feest waar we later deze avond naar toe zullen gaan. We gaan langs een aantal winkels om wat spullen te kopen voor mijn kinderen. Onder andere een Dragonfly Nerf Foam gun. Mijn dochter Jasha heeft het via MSN besteld. Het blijkt ook echt verkrijgbaar! We komen onderweg een boel andere leuk zaken tegen, onder andere een winegum afgehakte hand met als extra feature: Knapperige botjes!!
Om een uur of 7 gaan we naar een buurtcafé. Een collega van Paul wordt 60 en viert haar feestje in deze bar. Ik wordt door Paul voorgesteld aan een vrouw die gek is op Nederland en die het Kruller-Muller museum de mooiste plek op de aarde vindt. Ik geloof niet dat ik dat helemaal met haar eens ben, maar het is zeker een bijzondere plek. Bovendien is het erg leuk om over een van mijn favoriete plekjes te praten terwijl ik mezelf een plekje probeer te veroveren in deze geheel vreemde omgeving. Na het feestje gaan we snel door naar een prachtig huis van een architect in een van de buitenwijken van Champaign. Hij is een medebestuurslid van Jody en houdt elk jaar een pompoen graveer feestje voor volwassenen. Ze zijn er mee begonnen toen hun kinderen nog jong waren. Voor hun kinderen nam ik aan? Nee, de kinderen hadden weliswaar ook een feestje, maar vanaf het begin was het feest bedoeld voor de ouders. We mochten taart eten zodra we een zelf meegebrachte pompoen hadden gegraveerd, besneden, uitgehold, of zo. Ik deed het voor de eerste keer, maar met behulp van allerlei vernuftige zaagjes en mesjes en schepjes kreeg ik iets fatsoenlijks voor elkaar. Ondertussen kon ik wel wat te drinken krijgen. Ik kon kiezen uit Heineken, Amstel of Corona. Ik koos voor het laatste. Toen de pompoen klaar was mocht ik me eindelijk tegoed doen aan het taarten buffet: appeltaart, morreltaart, bosbessentaart, pompoenkoek en pompoentaart……. Nog een korte rondleiding door het prachtige huis. Mooi, ruim, licht, europees.
De volgende ochtend gingen we met z’n drieën joggen. Prachtig door de rustige straten onder de kleurrijke bomen. Daarna ontbijten bij een andere vrouw die ik heb leren kennen in Champaign en op weg naar “huis”. Jody brengt me een heel end en Jerry pikt me dan op. We gaan langs binnenweggetjes en bekijken een paar mooie plekjes, eten wat in leuk barretje (waar we in gesprek raken met een leerling van Jerry) en rijden zo rustig de oprit van jerry’s farm op. Honden, broer, zoon en fietsje achter in de andere auto en nog even snel het bos in. Prachtig bos, leuk gefrisbeed en naar Kari toe. We eten allerlei heerlijke zaken (hert uit de over, kip van de BBQ, een fantastische koolsla, pompoenpuree en meer.